Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="violetmoon" data-source="post: 369914" data-attributes="member: 2223"><p>Само понекогаш,</p><p>ја земам четката поигрувајќи се</p><p>со боите пастелни над хоризонтот,</p><p>сеуште со очи затворени,</p><p>чекајќи сонот да ја доплете својата пајажина,</p><p>ја чувствувам испреплетена врз себе,</p><p>тебе до мене,</p><p>немо гледајќи се си подаваме раце,</p><p>жедни да лутаме низ светот,</p><p>како две ластовици барајќи го своето место под сонцето,</p><p>и ги видовме сите земски убавини,</p><p>издигнувајќи се над сето човечко во нас,</p><p>достигнавме нирвана,</p><p>душа во душа се претопи,</p><p>тело, ум и дух во едно,</p><p>целина од два универзума,</p><p>што извира од модри кладенци, </p><p>доволна за еден живот, </p><p>и повеќе од тоа, </p><p>разбудена во бајка најубава, </p><p>полека отварајќи ги очите, </p><p>заслепена од блесокот пред мене</p><p>погледнав над хоризонтот, </p><p>и видов</p><p>два волка, </p><p>два самотника,</p><p>под две месечини заспиени, </p><p>со сонца во градите сплотени, </p><p>за навек проколнати.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="violetmoon, post: 369914, member: 2223"] Само понекогаш, ја земам четката поигрувајќи се со боите пастелни над хоризонтот, сеуште со очи затворени, чекајќи сонот да ја доплете својата пајажина, ја чувствувам испреплетена врз себе, тебе до мене, немо гледајќи се си подаваме раце, жедни да лутаме низ светот, како две ластовици барајќи го своето место под сонцето, и ги видовме сите земски убавини, издигнувајќи се над сето човечко во нас, достигнавме нирвана, душа во душа се претопи, тело, ум и дух во едно, целина од два универзума, што извира од модри кладенци, доволна за еден живот, и повеќе од тоа, разбудена во бајка најубава, полека отварајќи ги очите, заслепена од блесокот пред мене погледнав над хоризонтот, и видов два волка, два самотника, под две месечини заспиени, со сонца во градите сплотени, за навек проколнати. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
На врв
Bottom
