Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 369687" data-attributes="member: 3190">Бела роза што му згасна на дланките,имаше тој,бела роза што му ја однесе Септември и ја направи ветва.Во пазувите негови ја создаде есента,исткајана врз лицето негово,жигосано со вообразениот поет,кој талка во ноќта несреќен и изгубен,залутан тој немаше зборови,само воздишка тешка,што не ја лечат ниту камбаните од неколку лета.Така се златни лисјата под небото ноќно,задишано над неговата глава,и неговото чело испотено и уморно,а неговиот поглед умираше во месечината сребрена,со разумот,кој со розови приказни некакви се тешеше,приказни кои шепотеа пијано,заборави,а врел беше плачот кој извираше од очите негови,липаа градите негови за чекорите нејзини кои заминаа,зад кои свесно умираше тој,и никому не ги спомна,ниту спомна,колку е нејзин и колку е негова,и не сакаше да погледне во часовникот,зошто времето со неа немаше сказалки за него, за неа, за нив,немаа срце,допрено во полноќта,имаа само крв која истекува од неговата рана, од нејзината,две рани, во една безвремена.</blockquote>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата