Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 366496" data-attributes="member: 3190"><p>Се видов во твоите зеници, </p><p>носејќи го тенот на сите згаснати ѕвезди врз лицето на ноќта, </p><p>ништо не е сменето, </p><p>сонцето се буди, </p><p>со него умираат и тие живите, </p><p>а и јас во денот, </p><p>со секоја капка на часовникот која истекува од времето,</p><p>што го одминувам без тебе, </p><p>талкајќи под небото, </p><p>да те сретнам уште еднаш во него, </p><p>каде срцето запира измеѓу дождот на моето и твоето отчукување во љубовта, зародена мртва во нашите утроби,</p><p>да постои таа во молитвата, </p><p>без едно поинакво утре, </p><p>кое никогаш нема да го дочекаме заедно, </p><p>без амин и простување,</p><p>и во него само едно проклето збогум,</p><p>кое никогаш не го изустивме,</p><p>неми и распослани врз крилјата на пролетта,</p><p>која никогаш не пристигна.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 366496, member: 3190"] Се видов во твоите зеници, носејќи го тенот на сите згаснати ѕвезди врз лицето на ноќта, ништо не е сменето, сонцето се буди, со него умираат и тие живите, а и јас во денот, со секоја капка на часовникот која истекува од времето, што го одминувам без тебе, талкајќи под небото, да те сретнам уште еднаш во него, каде срцето запира измеѓу дождот на моето и твоето отчукување во љубовта, зародена мртва во нашите утроби, да постои таа во молитвата, без едно поинакво утре, кое никогаш нема да го дочекаме заедно, без амин и простување, и во него само едно проклето збогум, кое никогаш не го изустивме, неми и распослани врз крилјата на пролетта, која никогаш не пристигна. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
На врв
Bottom