Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 365889" data-attributes="member: 3190"><p>Наслушни го срцето и насмевни се,</p><p>секогаш го опивав несвесно со моето,</p><p>ти и јас,</p><p>се имавме несебично,</p><p>и пиевме вино обоено со црвенилото на месечината,</p><p>во нашиот дом чиј покрив е космосот,</p><p>а сега тука си,</p><p>во ноќта калемена со лицето на денот,</p><p>ти мириса косата сеуште на есента прекриена со седефести облаци,</p><p>тука сум,</p><p>ги затворам зениците,</p><p>со сјајот на нашите сеќавања,</p><p>се е живо, волшебно и разиграно во вртлогот на чувствата откорнати од ова тело,</p><p>твое,</p><p>со кое ќе те допрам повторно,</p><p>но овој пат поинаку,</p><p>и тогаш,</p><p>ќе мируваат свеќите,</p><p>ќе заледат плам по плам,</p><p>нивните сенки ќе занемат,</p><p>за да ти ја откријам најдлабоката тајна која го носи името на нашите души,</p><p>безвремена,</p><p>сокриена во ковчегот на животот,</p><p>без зборови предадена низ годините,</p><p>од некои минати ние,</p><p>растворени во стари дождливи сништа,</p><p>заспани нежно врз сивите тротоари,</p><p>жедни за нашите чекори кои оживеаа и ѕвонат повторно,</p><p>после безброј умирања,</p><p>со камбаните на тоа едно вдахнување на поветерецот ослободен низ улиците на нечии споени дланки во кои векувавме,</p><p>да се разбудиме и го растопиме духот на светлината врз небесната фреска,</p><p>на нашето бескрајно постоење,</p><p>крунисано со мистичните прстени,</p><p>околу нашите споени ириси.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 365889, member: 3190"] Наслушни го срцето и насмевни се, секогаш го опивав несвесно со моето, ти и јас, се имавме несебично, и пиевме вино обоено со црвенилото на месечината, во нашиот дом чиј покрив е космосот, а сега тука си, во ноќта калемена со лицето на денот, ти мириса косата сеуште на есента прекриена со седефести облаци, тука сум, ги затворам зениците, со сјајот на нашите сеќавања, се е живо, волшебно и разиграно во вртлогот на чувствата откорнати од ова тело, твое, со кое ќе те допрам повторно, но овој пат поинаку, и тогаш, ќе мируваат свеќите, ќе заледат плам по плам, нивните сенки ќе занемат, за да ти ја откријам најдлабоката тајна која го носи името на нашите души, безвремена, сокриена во ковчегот на животот, без зборови предадена низ годините, од некои минати ние, растворени во стари дождливи сништа, заспани нежно врз сивите тротоари, жедни за нашите чекори кои оживеаа и ѕвонат повторно, после безброј умирања, со камбаните на тоа едно вдахнување на поветерецот ослободен низ улиците на нечии споени дланки во кои векувавме, да се разбудиме и го растопиме духот на светлината врз небесната фреска, на нашето бескрајно постоење, крунисано со мистичните прстени, околу нашите споени ириси. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е тревата?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
На врв
Bottom
