Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 362300" data-attributes="member: 3190"><p>Наточи тага од изворот на крвта твоја, да наздравам, да ја изгасам жедта под светлината напластена под канделабрите што на разбој го везат патот до тебе, затоа што си орлица вивната во моето срце со крилја распарчени од небото на моите погледи и затоа што се ќе запре и узрее за да изгрее утрото и сонцето да се искапе во квечерината, кога мојата душа во сонот пелтечи љубов и молкува далечина, бакнувајќи ја сета убавина што од грлото ти извира, да занемат луњи и солза дождовна со која се опивам без рамнотежа за да постојам поинаков и се нишам на ветрот, кој градите ти го издишуваат, да земат вечност со себе, да ја однесат сета нежност од мене, затоа што знам, овој копнеж не ќе го измие ниту времето, ниту смртта, ниту огнот што во вода се дави и не престанува кога полноќта ќе стивне,</p><p>пред мојот сон,</p><p>разбуден во твојот.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 362300, member: 3190"] Наточи тага од изворот на крвта твоја, да наздравам, да ја изгасам жедта под светлината напластена под канделабрите што на разбој го везат патот до тебе, затоа што си орлица вивната во моето срце со крилја распарчени од небото на моите погледи и затоа што се ќе запре и узрее за да изгрее утрото и сонцето да се искапе во квечерината, кога мојата душа во сонот пелтечи љубов и молкува далечина, бакнувајќи ја сета убавина што од грлото ти извира, да занемат луњи и солза дождовна со која се опивам без рамнотежа за да постојам поинаков и се нишам на ветрот, кој градите ти го издишуваат, да земат вечност со себе, да ја однесат сета нежност од мене, затоа што знам, овој копнеж не ќе го измие ниту времето, ниту смртта, ниту огнот што во вода се дави и не престанува кога полноќта ќе стивне, пред мојот сон, разбуден во твојот. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
На врв
Bottom
