Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Iris*" data-source="post: 361606" data-attributes="member: 3868"><p>Поминувам покрај градината твоја</p><p>оградена со магла и викот,</p><p>ја препознавам низ неа патеката до твојата душа</p><p>послана со перја од птици седефести,</p><p>тука прелетале и траг оставиле</p><p>што во очите ти се прелива,</p><p>а ти го вртиш погледот.</p><p>Го препознавам изворот</p><p>во кој нимфи се капат</p><p>и со песна привлекуваат,</p><p>а ти ја затвораш устата.</p><p>Се осмелив да влезам</p><p>низ густата шума од таинственост</p><p>и тргнав по сенката твоја.</p><p>Кревкото зеленило под нозеве</p><p>си поигрува со стравот во душава,</p><p>а ти исчезнуваш.</p><p>Не гледам како понатаму, а нема веќе ни назад,</p><p>па седнувам на овој камен</p><p>што од тага јачи и чекам.</p><p>Чекам да ти здосади темнината,</p><p>да ја отсонуваш самотијата</p><p>па расонет со сончев сјај во очите</p><p>да ја погледнеш својата наросената градина,</p><p>каде те чекам,</p><p>уште мека од сонот</p><p>со лице што проси доверба</p><p>и дланки кои се нудат</p><p>да те поведат низ воздишките на вечноста.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Iris*, post: 361606, member: 3868"] Поминувам покрај градината твоја оградена со магла и викот, ја препознавам низ неа патеката до твојата душа послана со перја од птици седефести, тука прелетале и траг оставиле што во очите ти се прелива, а ти го вртиш погледот. Го препознавам изворот во кој нимфи се капат и со песна привлекуваат, а ти ја затвораш устата. Се осмелив да влезам низ густата шума од таинственост и тргнав по сенката твоја. Кревкото зеленило под нозеве си поигрува со стравот во душава, а ти исчезнуваш. Не гледам како понатаму, а нема веќе ни назад, па седнувам на овој камен што од тага јачи и чекам. Чекам да ти здосади темнината, да ја отсонуваш самотијата па расонет со сончев сјај во очите да ја погледнеш својата наросената градина, каде те чекам, уште мека од сонот со лице што проси доверба и дланки кои се нудат да те поведат низ воздишките на вечноста. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
На врв
Bottom
