Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 360424" data-attributes="member: 3190"><p>Од клунот на утрото,</p><p>ја откорнав оваа зрела љубов за тебе,</p><p>на дланките твои да го истурам сиот дожд од росата негова,</p><p>лицето тажно да ти го измијам,</p><p>во денот,</p><p>очите на небото да ти ги пресликам,</p><p>ти дојде како пролет на рана,</p><p>која ја сонував во есента,</p><p>и оплоди едно чисто срце,</p><p>овенато од тага,</p><p>во развигорот на вечноста,</p><p>да поигруваш со него,</p><p>со фенерите на машкоста,</p><p>сокриена во ветвиот старомоден шал,</p><p>кој го носам во темнината,</p><p>и знам ќе навезеш прашање со твојот молк,</p><p>врз желбите твои пред да ги бакнам,</p><p>зошто ти,</p><p>затоа што телово од збогувања порабено,</p><p>е полно со љубов,</p><p>како грне со злато,</p><p>несудено за сиромавиот,</p><p>кој му се радува на сонцето,</p><p>кое не изгрева,</p><p>никогаш исто,</p><p>над оваа земја,</p><p>со древно мастило,</p><p>натопена.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 360424, member: 3190"] Од клунот на утрото, ја откорнав оваа зрела љубов за тебе, на дланките твои да го истурам сиот дожд од росата негова, лицето тажно да ти го измијам, во денот, очите на небото да ти ги пресликам, ти дојде како пролет на рана, која ја сонував во есента, и оплоди едно чисто срце, овенато од тага, во развигорот на вечноста, да поигруваш со него, со фенерите на машкоста, сокриена во ветвиот старомоден шал, кој го носам во темнината, и знам ќе навезеш прашање со твојот молк, врз желбите твои пред да ги бакнам, зошто ти, затоа што телово од збогувања порабено, е полно со љубов, како грне со злато, несудено за сиромавиот, кој му се радува на сонцето, кое не изгрева, никогаш исто, над оваа земја, со древно мастило, натопена. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е снегот?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
На врв
Bottom