Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Сара.13" data-source="post: 177797" data-attributes="member: 2082"><p><strong>Непреболено</strong></p><p></p><p><em>Денот...денот кога замре се во мене,</em></p><p><em>Кога направи да се почуствувам толку голо, толку пусто...</em></p><p><em>Неможам да опишам која лава ја побуди во мене, каков бес</em></p><p><em>Спиев под будно око, пазејќи ја твојата гордост да не ме сруши, така спиеќи, безпомошна...</em></p><p><em>Не трепна ни во еден момент, ме погледна и отплови со мислите негде во бескрајот..одеднаш се сепна, те врати филмот назад, кај моите солзи, мојот бес..</em></p><p><em>Но тоа беше кратко, сепак водеше љубов со гордоста која те однесе на дното, така и ме заборави...</em></p><p><em>Заборави на мојот копнеж, мојата страст, заборави како те љубев без грам ладост во мене.</em></p><p><em>Дозволи да останам сама со својата пуста душа, која никако да заигра, замре...нема веќе за што да бие, да се бори....</em></p><p><em>Замина и не остави надеж, грев на душа моја...што сакав љубов наместо пустина, верба наместо бес да ме јаде од внатре<strong>...</strong></em></p><p></p><p><em>...Ми остана празнина во мене, сега сакам само да си одиш, да си одиш од мене...срцево веќе остана без своето утре...</em></p><p><em>Изгоре се што постоеше, во пепелот барај ја мојата љубов, гори, плачи но не барај прошка, станав сурова не познавам веќе такви чувства...</em></p><p><em>Одлутав далеку, далеку во некои свесни празнини, кои знам дека ме гризат ме уништуваат, но неможам...</em></p><p><em>Не можам уште еднаш да си дозволам таква болка...се е помалку болно од тебе.</em></p><p><em>Го научив тоа, се допрев до твојот оган, изгорев.</em></p><p><em>Твојата вода ме однесе, ветерот ме одвеа в недоглед...</em></p><p></p><p><em>Но се се врати како казна...</em></p><p><em>Во сонови те барам, те љубам...</em></p><p><em>Но штом почнам да те љубам, се будам во ладните раце на животот..</em></p><p><em>Твоето тело веќе ја нема онаа топлина, не ја чувствувам...чувствувам само дека треба да премолчам се што крие срцево..</em></p><p><em>Те молам не се враќај, не ми ја уништувај тишината....</em></p><p></p><p><em>Остани она непреболено што е во моево срце, остани ТИ....</em></p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Сара.13, post: 177797, member: 2082"] [B]Непреболено[/B] [B] [/B] [I]Денот...денот кога замре се во мене,[/I] [I]Кога направи да се почуствувам толку голо, толку пусто...[/I] [I]Неможам да опишам која лава ја побуди во мене, каков бес[/I] [I]Спиев под будно око, пазејќи ја твојата гордост да не ме сруши, така спиеќи, безпомошна...[/I] [I]Не трепна ни во еден момент, ме погледна и отплови со мислите негде во бескрајот..одеднаш се сепна, те врати филмот назад, кај моите солзи, мојот бес..[/I] [I]Но тоа беше кратко, сепак водеше љубов со гордоста која те однесе на дното, така и ме заборави...[/I] [I]Заборави на мојот копнеж, мојата страст, заборави како те љубев без грам ладост во мене.[/I] [I]Дозволи да останам сама со својата пуста душа, која никако да заигра, замре...нема веќе за што да бие, да се бори....[/I] [I]Замина и не остави надеж, грев на душа моја...што сакав љубов наместо пустина, верба наместо бес да ме јаде од внатре[B]...[/B][/I] [I] [/I] [I]...Ми остана празнина во мене, сега сакам само да си одиш, да си одиш од мене...срцево веќе остана без своето утре...[/I] [I]Изгоре се што постоеше, во пепелот барај ја мојата љубов, гори, плачи но не барај прошка, станав сурова не познавам веќе такви чувства...[/I] [I]Одлутав далеку, далеку во некои свесни празнини, кои знам дека ме гризат ме уништуваат, но неможам...[/I] [I]Не можам уште еднаш да си дозволам таква болка...се е помалку болно од тебе.[/I] [I]Го научив тоа, се допрев до твојот оган, изгорев.[/I] [I]Твојата вода ме однесе, ветерот ме одвеа в недоглед...[/I] [I] [/I] [I]Но се се врати како казна...[/I] [I]Во сонови те барам, те љубам...[/I] [I]Но штом почнам да те љубам, се будам во ладните раце на животот..[/I] [I]Твоето тело веќе ја нема онаа топлина, не ја чувствувам...чувствувам само дека треба да премолчам се што крие срцево..[/I] [I]Те молам не се враќај, не ми ја уништувај тишината....[/I] [I] [/I] [I]Остани она непреболено што е во моево срце, остани ТИ....[/I] [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е снегот?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
На врв
Bottom
