Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Saladin" data-source="post: 337928" data-attributes="member: 272">Ко временскава прогноза, годинава беше драматична на моменти, на моменти сувопарна. Почна одлично со прослава во маѓарската престолнина и за мене најдолгиот пат што сум го искусил на сувоземен терен (14 часа автобус). По враќањето следеше период на некои ситни болести каде кулминацијата заврши со магнетна резонанса на главата и резултат кој ја смири паниката. Од април дојдоа посветлите моменти, прво решението за пракса во туристичка агенција, потоа језаборавната свадба на еден од комшијските во Мулино. Летото го поминав репација ГТЦ - дома секој втор ден од неделата ради практиканството во агенцијава. Запознав десетина фини луѓенца со кои до ден денес останав во комуникација, како и претпоставените кои несебично го делеа своето искуство со сите нас. Едина слаба точка беше што не можев да појдам на одмор ради расепканоста со „слободното“ време, така да ова лето го поминав повеќето време сам во станот, викајќи си друштво, планирајќи еднодневни екскурзии, до Велес, Битола, Прилеп.... 30ката ја прославив прв пат со најблиско друштво (така се поклопија коцките, со одредени минуси од еден-два човека). Убава прослава, пица и вино, широк двор.... Сосема комотно. Септември работите сменија непредвидлив тек, одлуки донесени во пет до 12, упис на факс - политички студии. Засега оди добро, во октомври положени сите колоквиуми. Сега се подготвувам за испитна, се надевам ќе има некаков успех. Во „виртуелен“ план, задоволен. Иако бројката е скромна, сепак запознав доволно квалитетни луѓе тука од социјалниве мрежи. При крајот на месец ноември дојдов до заклучок да го лимитирам присуството во еден од форумите во кои членувам. На филмски и книжевен план, задоволително. Со филмови освен 5мина стварно катастрофа, другите се над просек. Со книгите па обратно - скромна бројка но освен една што беше просек, во другите уживав при читањето. Со љубов.... многу скромно, што поради ангажираноста, што поради мојата индиферентност. Не дека глумам некој hard-to-get, но немав некои душевни раздрмувања, само убави спомени од некое минато несвршено време. Што понатаму? Што очекувам од идн(ии)ата? Во последниве 2 месеци што западнав пак во една лимбо состојба и не очекувам богзнае што. Минатата година започнав со некои залагања од кои оваа година требаше да дефинираат крај на една ера на апсолутизмот, но искрен да бидам, како одминува повеќе време, сфаќам дека нема нешто многу да се смени, освен ако не се покаже пример за казнување на дотичните господа од високите фотељи. Што се тиче на приватен план, ќе продолжам како и досега, наоѓање работа како приоритет, студии како секундарна цел. А во меѓувреме посета на секакви активности кои би ми се допаднале (пред се` културни).  Љубов.... Не ветувам ништо. Се` е возможно. Особено на овој план.</blockquote>

Верификација: Колку нозе има кучето? (напишете со букви)

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата