Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Марија" data-source="post: 128354" data-attributes="member: 956">Имаше една девојка во 3та и 4та година средно во која бев заљубена. И се воодушевував, секогаш зборував само за неа. Ја величев, ја правев најпаметна, најубава, недостапна, недопрена. О боже, колку ли недозреана сум била. Многу научив од тој период. Мразам што сум била таква, со огледалото пред себе 24/7 - на час, на одмор, дома. И сјајот за усни го шлапав на себе 24/7 и се ужаснував ако ми штрчи некое влакно од косата, па пискав ако не дај боже видам некој моден крик. Ма дај.. колку очајно патетична греотка сум била. Сега ми е трагично тоа и во исто време смешно.Ама тоа мое однеусвање имаше друга позадина. Небитно, долга психолошка приказна.И сега понекогаш на површина испливува некој таков дел од мене, ама присебна сум.Научив да ги разграничувам поимите самобендисаност, нарцисоидност, самопочит, самодоверба.Сега се сакам себе си, се почитувам, знам колку и што можам. Достојна сум на себе си, скромна кога треба и самобендисана исто така кога треба. Не се занесувам, не зборам постојано за себе. Сега ги слушам оние кои зборат за себе и се насмевнувам, во себе знам дека сум некогаш подобра некогаш полоша од нив.Не ми сметаат такви луѓе. Знам дека минуваат низ некој период. Некои се вообразени, тие не ги ни забележувам.Оставајте ги луѓето да ја изживеат таа нивна самобендисаност, еден ден ќе сфатат колку ниско биле паднати.Зборувам за оние ептен ептен умислените за кои границата не постои и кои којзнае дали некогаш ќе се подигнат морално и карактерно <img src="/images/emoji/coffee_animated.png"  class="smilie" loading="lazy" alt=":kafe" title="Кафенце    :kafe" data-shortname=":kafe" /></blockquote>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата