Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Црнобело форум
Општи муабети
Сакам да кажам/Сакам да прашам
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Outrider" data-source="post: 374950" data-attributes="member: 2887"><p>Понекогаш луѓе споменуваат дека све било во пари и кола, млади луѓе...жалосно што никогаш не доживеале нешто повеќе од генерички ситуации на симболи за богатство кое наводно ќе им овозможи јак живот.</p><p></p><p>Најубавите ствари во животот се скоро бесплатни.</p><p>Бидејќи на крајот остануваат само сеќавања, пошто сегашност и иднната не ветуваат многу, ми текнува на еден момент кога мојата љубов дојде тука као да се запознае со моите пошто да не испадне од ведро небо ќе се жени сега.</p><p></p><p>Таков период беше ретко за овие краишта некои ветрови, магли, дождови.</p><p>Некако сакав да направам нешто за неа, да излеземе ама таква магла одамна не паметев.</p><p>Кога човек е заљубен му текнуваат чудни ствари.</p><p>Па така најдов некое вино што го донеле некои за визита, земав ранец, две чаши од комплет, мп-3 плејерот, марамчиња и отварач, викнав такси и му реков да не остави кај портата. Надолу на 50м беше амфитеатарот, градба од пред некои 2200 години, реставриран и се употребува за музички настани, акустичноста на местото е неверојатна.</p><p></p><p>И така низ таа магла се гледаа само фенерите, седнавме на средина, пуштив мп-3 па се слушаше ехо, и низ таа нестварна атмосфера која се доживува еднаш во сто години се напивме по една чаша од виното, таа беше благо импресионирана, јас и кажував колку ја сакам and all sealed with a kiss <img src="/images/styles/pack3/happy.png" class="smilie" loading="lazy" alt=":sreken" title="Среќен :sreken" data-shortname=":sreken" /></p><p>После некое време, лагано поднапиени на такво место во такво време и беше чудно како е можно некој да и посветува такво внимание па пушти некоја солза, јас разбирав од каде доаѓа па избришав солзи со марамчиња и нешто кажував дека тоа е нормално и дека е задоволство да се прави најдоброто што се знае за личноста со која сакаш да го минеш животот заедно, дека тоа доаѓа со територијата. Ама тоа и беше чудно пошто заклучи дека дотогаш се сомневала дека некој воопшто ја сакал, родители и сето тоа, ако сите биле толку незаинтересирани или рамнодушни и апатични за да и дадат внимание какво што нормално би требало да следи.</p><p></p><p>Подоцна беше по малку навикната да има внимание од мене како никогаш пред тоа па ќе ме прегрнеше спонтано и ми кажуваше дека нејзината прегратка е најсигурното место за мене на светот. Нејзината градба, нежна, мала и така некако кршлива во контраст со мене, ми значеше најмногу на светот во тој момент.</p><p>Сето тоа не чини пари. Има нешто и во љубовта, во страста, во меракот, во занесот.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Outrider, post: 374950, member: 2887"] Понекогаш луѓе споменуваат дека све било во пари и кола, млади луѓе...жалосно што никогаш не доживеале нешто повеќе од генерички ситуации на симболи за богатство кое наводно ќе им овозможи јак живот. Најубавите ствари во животот се скоро бесплатни. Бидејќи на крајот остануваат само сеќавања, пошто сегашност и иднната не ветуваат многу, ми текнува на еден момент кога мојата љубов дојде тука као да се запознае со моите пошто да не испадне од ведро небо ќе се жени сега. Таков период беше ретко за овие краишта некои ветрови, магли, дождови. Некако сакав да направам нешто за неа, да излеземе ама таква магла одамна не паметев. Кога човек е заљубен му текнуваат чудни ствари. Па така најдов некое вино што го донеле некои за визита, земав ранец, две чаши од комплет, мп-3 плејерот, марамчиња и отварач, викнав такси и му реков да не остави кај портата. Надолу на 50м беше амфитеатарот, градба од пред некои 2200 години, реставриран и се употребува за музички настани, акустичноста на местото е неверојатна. И така низ таа магла се гледаа само фенерите, седнавме на средина, пуштив мп-3 па се слушаше ехо, и низ таа нестварна атмосфера која се доживува еднаш во сто години се напивме по една чаша од виното, таа беше благо импресионирана, јас и кажував колку ја сакам and all sealed with a kiss :sreken После некое време, лагано поднапиени на такво место во такво време и беше чудно како е можно некој да и посветува такво внимание па пушти некоја солза, јас разбирав од каде доаѓа па избришав солзи со марамчиња и нешто кажував дека тоа е нормално и дека е задоволство да се прави најдоброто што се знае за личноста со која сакаш да го минеш животот заедно, дека тоа доаѓа со територијата. Ама тоа и беше чудно пошто заклучи дека дотогаш се сомневала дека некој воопшто ја сакал, родители и сето тоа, ако сите биле толку незаинтересирани или рамнодушни и апатични за да и дадат внимание какво што нормално би требало да следи. Подоцна беше по малку навикната да има внимание од мене како никогаш пред тоа па ќе ме прегрнеше спонтано и ми кажуваше дека нејзината прегратка е најсигурното место за мене на светот. Нејзината градба, нежна, мала и така некако кршлива во контраст со мене, ми значеше најмногу на светот во тој момент. Сето тоа не чини пари. Има нешто и во љубовта, во страста, во меракот, во занесот. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Црнобело форум
Општи муабети
Сакам да кажам/Сакам да прашам
На врв
Bottom