Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Viktor k" data-source="post: 89872" data-attributes="member: 1052">ЛавинаСекоја приказна започнува со љубовта она невозможна не возвретена или не остварена ,а мојата се состои од сите нив заедно. Љубов за неа сите знаат едноставно нема човек кој не ја почуствувал. Во сите мој спомени сегоаш недостасува токму таа љубовта. Имам успех не се жалам среќен сум за се што добив од живото но сепак ми недостасува токму она кое живатот најмалку ми го подарил. Велат љубовта има две лица добро и лошо : Лошото лице е болката , а доброто е самата таа! засега јас ја видов само болката од толку темнина се прашувам дали ослепев и неможам да ја видам светлината која ме води до неа? Животот е ко една планина се качуваш по неа многу бавно и се обидуваш да стасаш до врвот , но тој не е така едноставна планина можеш да се лизнеш да паднеш и да почнеш од почеток со нови сили. Зарем не би ги поднел ударите полесно ако се чуствувам сакан? Зошто едносатвно неможам да кажам или да покажам со праст да оваа личност ме сака, ме почитува со сите мои мани и доблести? Повеќе што чуствувам е презир и користење на мојата наивност од страна на мојте “пријатели“. Мојата планина и недостасува љубовната патека за да можам да ги надминам сите предизвици и сите лавини дали барам многу за да бидам сакан? Зошто мора да биде вака ? Секој ден се прашувам што е она што го имат другите а го немам јас за да бидам сакан?</blockquote>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата