Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Раскази
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Scars" data-source="post: 44092" data-attributes="member: 264"><p style="text-align: center"><span style="font-size: 12px"><strong><p style="text-align: left"><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #333333">ЈА МРАЗАМ ТЕЖИНАТА НА НЕКАЖАНИТЕ ЗБОРОВИ!!!! :/</span></span></p></p> <p style="text-align: center"></strong></span></p> <p style="text-align: center"></p> <p style="text-align: left"><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #333333">Какво значење имаат зборовите ако не ја испразниме нашата душа? Колку вредат ако само ги подтиснеме длабоко во нас? Ве мачи ли помислата дека ако сте ги кажеле сега ќе бевте во попријатна ситуација? Што се зборовите ако не се кажани таму на тоа место и во тоа време?</span></span></p><p></p><p style="text-align: left"><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #333333">Зборовите не се само криви линии без воздишки...зборовите се низа на чувства... они недоискажани, тешки, полеани со солзи, оние кои</span></span></p> <p style="text-align: left"><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #333333">секогаш треба да ги кажеме а не можеме...</span></span></p> <p style="text-align: left"><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #333333">Гордоста пред зборот? Иронично, и самата гордост е еден збор напишан пред поимот...</span></span></p> <p style="text-align: left"><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #333333"></span></span></p> <p style="text-align: left"><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #333333">Можеби некогаш премногу зборувам но многу малку сум кажала, можеби некогаш сум потрошила цел час за да кажам нешто а имам чувство дека ништо не сум изнесла од мојата душа, не она вистинското, не она што сум имала намера да го кажам... сум бегала, низ лавиринтот од чувства и зборови, погрешен излезе, нов лавиринт...</span></span></p> <p style="text-align: left"><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #333333"></span></span></p> <p style="text-align: left"><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #333333">Тешко е, мене ме мачат сите зборови кои не сум ги кажала, сите нешта кои сум ги премолчила, сите патишта чиј правец сум го скратила неизустувајќи ни еден вистински збор...</span></span></p> <p style="text-align: left"><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #333333">Јас се каам што премолчувам, што подтиснувам и оставам да тлее длабоко во мене... но ете, тие неколку збора кои некогаш не сум ги кажала прераснуваат во лава која чека да излезе од вулканот, чека момент, час, време...чека вистинско место и вистинско време... и пак запира... како да се полева со најголемата бура што човекот ја видел, како да удира во огромна санта мраз, како феникс да ги губи своите крила... пак станува жарче... пак ме измачуваат и пак остануваат во мене...</span></span></p> <p style="text-align: left"><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #333333"></span></span></p> <p style="text-align: left"><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #333333">Јас просто сум личност која може директно да каже секому што мисли, личност која не се грижи што рекле другите затоа штво нивните зборови не ми значат и како најголема иронија на сето тоа јас сум личност која тешко и ретко ги покажува своите чувства...</span></span></p> <p style="text-align: left"><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #333333"></span></span></p> <p style="text-align: left"><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #333333">Мразам што зборовите останале во мене, мразам што некому не сум кажала колку ми значи и колку наредниот ден би ми бил сив без него... мразам што тие зборови ги чувам во себе... мразам и што пред другите кажувам дека не сум ги сокрила... мразам што онаа личност на која и се наменети никогаш не ги слушнала... мразам што помислувам дека ако тие зборови излезеле од мене ќе променев нешто, ќе се променев себеси, ќе ја сменев ситуацијата... го мразам тој дел од себеси... мразам што премолчив, мразам што премолчувам, мразам што никогаш нема да се променам... ЈА МРАЗАМ ТЕЖИНАТА НА НЕКАЖАНИТЕ ЗБОРОВИ!!!! :/</span></span></p> <p style="text-align: left"><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #333333"></span></span></p> <p style="text-align: left"><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #333333">Јас сум феникс, исраснувам од пепелта, станувам по поразите и се гордеам со успесите... но неискажаните зборови? Пред нив сум зрно песок...</span></span></p> <p style="text-align: left"><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #333333"></span></span></p> <p style="text-align: left"><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #333333">Може ли да се смени нешто?????????? Има ли надеж дека зборовите ќе ги кажам некогаш и негде без да ги потиснам во мене???????????</span></span></p> <p style="text-align: left"><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #333333">Ужасно...</span></span></p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Scars, post: 44092, member: 264"] [CENTER][SIZE=3][B][LEFT][FONT=lucida grande][COLOR=#333333]ЈА МРАЗАМ ТЕЖИНАТА НА НЕКАЖАНИТЕ ЗБОРОВИ!!!! :/[/COLOR][/FONT][/LEFT] [/B][/SIZE][/CENTER] [CENTER] [/CENTER] [LEFT][FONT=lucida grande][COLOR=#333333]Какво значење имаат зборовите ако не ја испразниме нашата душа? Колку вредат ако само ги подтиснеме длабоко во нас? Ве мачи ли помислата дека ако сте ги кажеле сега ќе бевте во попријатна ситуација? Што се зборовите ако не се кажани таму на тоа место и во тоа време?[/COLOR][/FONT][/LEFT] [LEFT][FONT=lucida grande][COLOR=#333333]Зборовите не се само криви линии без воздишки...зборовите се низа на чувства... они недоискажани, тешки, полеани со солзи, оние кои[/COLOR][/FONT][/LEFT][LEFT][FONT=lucida grande][COLOR=#333333]секогаш треба да ги кажеме а не можеме... Гордоста пред зборот? Иронично, и самата гордост е еден збор напишан пред поимот... Можеби некогаш премногу зборувам но многу малку сум кажала, можеби некогаш сум потрошила цел час за да кажам нешто а имам чувство дека ништо не сум изнесла од мојата душа, не она вистинското, не она што сум имала намера да го кажам... сум бегала, низ лавиринтот од чувства и зборови, погрешен излезе, нов лавиринт... Тешко е, мене ме мачат сите зборови кои не сум ги кажала, сите нешта кои сум ги премолчила, сите патишта чиј правец сум го скратила неизустувајќи ни еден вистински збор... Јас се каам што премолчувам, што подтиснувам и оставам да тлее длабоко во мене... но ете, тие неколку збора кои некогаш не сум ги кажала прераснуваат во лава која чека да излезе од вулканот, чека момент, час, време...чека вистинско место и вистинско време... и пак запира... како да се полева со најголемата бура што човекот ја видел, како да удира во огромна санта мраз, како феникс да ги губи своите крила... пак станува жарче... пак ме измачуваат и пак остануваат во мене... Јас просто сум личност која може директно да каже секому што мисли, личност која не се грижи што рекле другите затоа штво нивните зборови не ми значат и како најголема иронија на сето тоа јас сум личност која тешко и ретко ги покажува своите чувства... Мразам што зборовите останале во мене, мразам што некому не сум кажала колку ми значи и колку наредниот ден би ми бил сив без него... мразам што тие зборови ги чувам во себе... мразам и што пред другите кажувам дека не сум ги сокрила... мразам што онаа личност на која и се наменети никогаш не ги слушнала... мразам што помислувам дека ако тие зборови излезеле од мене ќе променев нешто, ќе се променев себеси, ќе ја сменев ситуацијата... го мразам тој дел од себеси... мразам што премолчив, мразам што премолчувам, мразам што никогаш нема да се променам... ЈА МРАЗАМ ТЕЖИНАТА НА НЕКАЖАНИТЕ ЗБОРОВИ!!!! :/ Јас сум феникс, исраснувам од пепелта, станувам по поразите и се гордеам со успесите... но неискажаните зборови? Пред нив сум зрно песок... Може ли да се смени нешто?????????? Има ли надеж дека зборовите ќе ги кажам некогаш и негде без да ги потиснам во мене??????????? Ужасно...[/COLOR][/FONT][/LEFT] [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Раскази
На врв
Bottom
