Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Хоуп*" data-source="post: 283833" data-attributes="member: 2740">Ноќ кај паркиралиштетоСо брзи чекори одеше кон паркингот.Беше црна темница, некаде 4 после полноќ, а на сите страни беше залепена предупредувачка порака:- Од психијатарската болница избегаа 5 осудени најопасни силувачи и свирепи убијци.За така убава жена со прекрасни крупни небесно сини очи и долга бујна руса коса, ова беше и повеќе од непотребно.  Ладна пот и се слеа низ лицето. Стравот ја натера уште повеќе да си ги забрза чекорите. Се симна по скалите кои ја донесоа до паркингот, а темнината ја спречи да ја најде вистинската кола.На смрт исплашена се сврти кон правецот од каде што дојде звукот.- Ох тоа е само една обична мачка.Се сврти да го продолжи патот и БУУМ пред нејзе се појави непознато суштество. И требаше време да сфати дека сепак е човек, иако ни малку на тоа не личеше. Имаше долг и искривен нос, густа брада од која ѕиркаа остатоци од храна, масна коса и стара и искината облека.- Не е добро за Вас да сте тука, знаете какви се времињата. Посебно денес, се надевам дека сте ги слушнале последните вести.И рече со чуден поглед, а последното посебно го нагласи, заедно со некоја застрашувачко језива насмевка која ги откри неговите поцрнети заби.- Ви советувам да се засолнете, бар додека не се раздени.Со едната рака ја фати за половината, а другата ја посочи кон многуте коли одкаде што ѕиркаше една мала кабина.- Тое е кабината за наплатување паркинг. Таму ќе бидете сигурна.Почна да го осеќа притисокот на неговата рака на нејзината половина. Не сакаше да се противи иако беше исплашена на смрт. Полека тргна додека непознатиот ја следеше.- Сигурно ова е негово работно место.Помисли влегувајќи во кабината која мирисаше на прашина и влага. Како одамна тука да не бил никој. Беше сомничава, а отворениот плакар од кој ѕиркаше бел докторски мантил ја направи уште повеќе да се сомнева во идентитетот на својот нов пријател.Седеа еден покрај друг гледајќи се право во очи. Кабината беше празна со предмети, но полна со неизвесност и сомневања. Неговиот поглед беше празен и длабок, а нејзиниот исплашен и загрижувачки.Старата сијалица долго даваше знаци на старост и изнемоштеност, додека конечно не потклекна пред нечистотијата и времето што беше и се собрале над неа. Еден језив гласен писок се слушна од кабината, а кратко потоа брзи чекори го напуштија паркиралиштето. А потоа завладеа гробна тишина....- Тука, од тука некаде доаѓале звуците.Рече еден од полицајците кои беа повикани од старата госпоѓа на првиот спрат над паркиралиштето која тврдеше дека слушнала врисоци.- Имаме тело, викнете ги надлежните.Извика истиот тој, покажувајќи леш кој беше прекриен со стар бел докторски мантил. Крвта беше насекаде, а глетката беше и повеќе од вознемирувачка.За кратко време паркиралиштето беше полно со полициски возила, кучиња и љубопитни погледи од исплашени граѓани, а полицаецот кој го пронајде телото не беше ништо помалку исплашен. Длабоко во себе знаеше дека тоа е дело на опасните криминалци кои избегаа од болницата. Знаеше дека ова е само почеток на ред громорозни убиства и злодела. Загрижено ја избриша потта од челото и посегна по џепот на својата јакна, вадејќи лист на кој пишуваше:- Од психијатарската болница избегаа 5 осудени најопасни силувачи и свирепи убијци. Ги погледна нивните слики, а погледот му се задржа кај еден од нив. Поточно, тоа беше убава девојка.Крупни небесно сини очи и долга и густа руса коса....<img src="http://1.bp.blogspot.com/-BRNxfF6UDJY/UH20Zy_qlYI/AAAAAAAABBA/Ku_J8fZttmQ/s1600/_DSC8922.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" /></blockquote>

Верификација: Каква боја е Сонцето?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата