Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Outrider" data-source="post: 278728" data-attributes="member: 2887">Стариот мачор, излитен, ќор и сакат реши да си подлегне малку под стреата на болницата.Мирисите на урбаната џунгла на кои беше навикнат беа поинакви овој пат.Нешто недефинирано како да висеше во атмосферата, нешто непрепознатливо за доменот на мачешкиот ум но сосема конкретно за неговиот инстинкт. Кој му кажуваше да бега, да трча некаде надвор од градот на паднатите ангели, исфрлени од неонскиот рај со декрет на власта.Тоа и би го направил ако беше млад и силен, страв и трепет за локалните ривали, татко на десетици мачиња.Но не беше и се` што можеше е да најде суво место и да си прилегне.Подлижувајќи си ги шепите, наглув каков што беше не придаде особено значење на жестокиот звук, звук од приближувањето на ударниот бран на сто килотонската бомба која тукушто експлодира над градот.И да знаеше за што се работи ќе беше доцна. Никогаш не ги сакаше луѓето кои му ја газеа опашката и го удираа со камења кога ровареше низ кантите за ѓубре. Како ѓубрето да имаше којзнае каква вредност за луѓето... И подобро што беше ограничен во мачешкиот опсег на перцепција, барем немаше да се ужаснува од човекот, врвот на еволуцијата, кој решил да фрли тактичка нуклеарна бомба врз членови на својот род.На местото каде што стоеше стариот мачор остана само сенка. Сенка на мачор на ѕидот, феномен на радиоактивното зрачење кој го овековечи неговото присуство на Земјата. Штета што не остана никој за да го види тоа.А мачорот си продолжи понатаму, како во прикаските на Прат - во мачешкиот рај каде што имало изобилство на врапчиња, риби, млеко и секако глувци, убаво сортирани и свежи, на радост на заминатата мачешка душа. Неговиот израз поприми задоволна гримаса која премина преку искривената усна. Препозна неколку мачки во далечината кои не ги беше видел одамна.Тоа не требаше да го зачуди. Бидејќи сите мачки одат во рајот.</blockquote>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата