Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Jackal" data-source="post: 278328" data-attributes="member: 21">Вистината убива!Беше навидум обичен млад човек. Го викаја Брчало зато што многу зборуваше работи кои не беше пожелно да се кажат ама тој ги кажуваше. Мразеше авторитет. Сакаше слобода и беше слободен. Добро, навидум слободен. Ниту сам не знаеше колку пати во својот живот ги прекршил законите и колку пати бил носен во станица. Колку пати бил тепан таму. Некогаш ке поминеше со неколку шамари а некогаш со неколку дена во кревет од пендраците. Секогаш кога ке лелекаше во станица знаеше дека нема да биди последен пат таму, знаеја и самите полицајци. Последниот пат кога заврши таму, командирот го поздрави со: пак ти? аман бе дете, смири се. Не можеше да се смири. Дури и да можеше, немаше да се смири. Посилно беше од него.Што и да ми направат, јас ке сум слободен, шо му е**м матер. Не им се давам без борба - велеше кога некој добронамерник ке му речеше да намали со глупостите.Неговиот блог беше многу познат и читан. Пишуваше речиси секојдневно. Пишуваше против властите во државата. Ги мразеше. Тие го мразеја него зато шо беше копиле шо зборуваше и не знаеше за доста. Не знаеше да прекини да ја зборува вистината. Беше паметен ама и глупав во исто време.Имаше и многу други пороци. Пиеше, пушеше а понекогаш, не многу често, користеше дрога. Пушеше трева но некогаш и беше на некои срања на кои не им го знаеше името. Сношти беше на нешто такво. Го видов во еден кафич во една Скопска населба. Пиеше шприцер. Се смееше. Погледот често знаеше да му заглави во некој дел од просторијата или пак да му шета низ цела просотрија. Аме беше среќен. Можеше да му се види на лицето. Се смееше на глас. Пееше. Се шуткаше. така живееше тој. Се смееше дури и кога го тепаја.Сношти беше неговата ноќ. Неговата славна моќ. Малку пред да заврши журката отидов и се поздравив со него. Ме гушна и рече: братче дали си слободен? "дали си слободен?" беше неговото здраво и како си. Супер - одговорив- а ти? Гледам се смееш многу. Не те тепале одамна а?Се изнасмеа уште толку. Ке ме тепаат кај и да е. осеќам.Разговорот ни го прекина неговиот мобилен.-Ме бара мојава брат, ке одам надвор да зборувам. Биди тука, ке продолжиме со муабетот.Т-ука ке сум брат, уживај. Рано е да си одам дома.- му реков.Останав да седам на шанкот и да го чекам. После 5 минути дојде ама не беше истиот човек. Не се смееше.- Што е? - прашав.- Ми се јави М. Ај со мене до парк. Плачи а не сака да ми кажи што е. - Ајде одиме. Со кола сум, ке стигниме за брзо.Оставив 100 денари на шанк и заминавме.Патот не ни траеше долго зато шо беше доцна и немаше други возила па взев брзо. Неколку пати поминав на црвено.Стигнавме до парк. Ја паркирав колата на паркингот за таксисти. излеговме набрзина од колата и тргнавме да ја бараме М. Проба да и ѕвони на мобилниот но неуспешно. Беше недостапна.Можев да му прочитам на лицето дека се случува некое големо срање. Можев да видам дека е скршен.Случајно во еден дел на паркот видовме двајца мажи како стојат покрај една клупа и една девојка што седеше на клупата. Темно беше и не можевме да препознаеме дали е М ама сепак отидовме. -Копилиња. - прошепоти Брчалото.-Што? - прашав затоа што не разбрав што сака да ми кажи.-Полиција - ми рече. - Го јадов брат. До тука е.Останав без воздух.Кога стигнавме до клупата, видовме дека М плачи и со рацете го покрива лицето.- Реши да се појавиш, а? - рече еден од луѓето што стоеја крај клупата.- Таа нема ништо со мене, оставете ја. Мене тепајте ме. М, добра си?М не одговори ништо. Сеуште главата и беше наведната и со рацете го криеше лицето. Не можеше да се воздржи да не плачи.-М, добра си? погледни ме. немаше одговор од неа.-Кренија главата мори гуско. Нека те види. Нека види што се случува ако зборуваш многу. - рече вториот човек.М ја крена главата и ги тргна рацете од лицето. Лицето и беше ужас. ја тепале. Целата беше помодрена.Нешто пукна во Брчалото. Никогаш го немав видено таков а ниту можев да го замислам дека можи да биди во таква состојба.Не пушти никаков глас, туку  се приближи до еден од луѓето. Му застана на 10-15 цм од неговото лице. Тогаш го удри со главата во носот. Се слушна како му пукна коската од носот на човекот. Човекот падна а овој продолжи да го удира. Го удри 2 пати со нога во главата а потоа се нафрли на него. Другиот човек тогаш извади пиштол. Пукаше во Брчалото.Брчалото легна до човекот кого го тепаше. Маицата што ја носеше започна да станува влажна од крвта.М писна најсилно што можеше. Човекот што пукаше го прибра пиштолот и почна да трча накај другиот дел на паркот. М се фрли над телото на брчалото.-М, знаеш дека сакав, така? - прошепоти Брчалото низ уста полна со крв.М врескаше над неговото тело колку што ја држеше глас. Плачеше и викаше.А јас стоев. Стоев на страна како споменик. Немав сила да направам ништо. Не знаев што да направам. Стоев и гледав како го снема брчалото затоа што брчеше многу. Таа вечер сфатив едно: Вистината убива ама тоа е убава, благородна смрт.</blockquote>

Верификација: Колку нозе има кучето? (напишете со букви)

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата