Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Lena" data-source="post: 268377" data-attributes="member: 1970">Скопје,прекриено со ноемвриска магла некаде во моментот кога се мешаат денот и ноќта.Пред неа оди висок човек облечен во црн елегантен капут.Од десната страна стојат осамени клупите,на кои во топлите летни денови навечер седат заљубените ,а наутро на лаф-моабет се собираат старците со нивните непресушни приказни од животот.Фенерите со нивната пригушена светлина и даваат некоја магична нота на сета таа ноемвриска идила.Таа ги забрзува чекорите сакајќи да го стигне непознатиот минувач,но тој секогаш е побрз од неа.Го фаќа истиот ритам на одење како да и ја знае намерата.Во глава и се вртат истите прашања.Кој е тој?Кој?Сакам ликот да му го видам.А тој продолжува да оди напред,спокоен и мистичен.Во неа помешани чувства..Неизвесност,љубопитност,страв..Како магнет е привлечена од странецот кој има нешто така познато на себе,кој во себе чува приказна напишана за неа.Сака да ја слушне,да ја дознае.Нетрпеливо.Сега!Одма!Повторно ги забрзува чекорите и конечно успева да му се приближи.Еден чекор ја дели од него.Изгледа така горд и полн со себе.Со секој чекор поблиску до него чувствува како срцето забрзано чука,ја облева некоја немоќ,целото тело трепери небаре е дојден крајот на светот.Студени морници како бранови го обземаат нејзиното тело во секундарен ритам.Вдишува сигурност во себе за момент и сака да го допре за рамото..Ја пружа мократа од пот дланка,а тој...тој исчезнува во толпата.Се врти околу себе барајќи ја неговата силуета измеѓу луѓето,но него го нема.Небаре маглата го проголтала во себе и со него и нејзината приказна.Ќе го најдам.Сигурна сум во тоа..помисли и се упати кон  најблиското кафе да се стопли од студот.Ноември 2013</blockquote>

Верификација: Колку нозе има кучето? (напишете со букви)

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата