Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Praetorian" data-source="post: 249899" data-attributes="member: 477">1Недалеку од плоштадот, на првата споредна уличка се гледаа крошните на расцветаните јапонски цреши. Навистина не знам од кога беа засадени таму, но секако и даваа убавина како од детски цртан филм, на долгата поплочена улица.Беше веќе средина на април а кај луѓето почна да се чувствува пролетното будење и отстранување на зимските магливи утра од нивниот памет. Чуварите од приватните фирми за обезбедување учтиво ги поздравуваа вработените кои влегуваа на работа во околните банки а некои од туристите сместени во хотелот кој се испречуваше пред кружниот плоштад сонливо ги читаа весниците на сајтовите и учтиво, спокојно го подголтнуваа турското кафе во 8ч. изутрина. Тие од погорните спратови, го гледаа плоштадот, неговата ширина и споменици кои се простираа како да го прегрнуваат центарот на градот. Подолу, по долгата ул. Македонија, која беше препознатлива по кафулињата, прошетките, чекањето на автобусите и љубовните романси, се гледаа неколку вљубеници во сликањето, кои сакаа да направат фотографии со кои во иднина можеби би стекнале некој дел од славата на Картер, Брауни или Карш. Секако, во генот на овдешниот народ беше музиката. Иако беше сеуште пладне, овде-онде, поминувајќи низ центарот се забележуваа стапала кои седеа на сламените столици и тапкаа во ритамот на песните од локалното радио. Насмеани лица на две девојки, средовечен човек со утринскиот весник и краткото епсресо, статуата на бикот и мала група странци која се сликаше до него. Ете вака почнува денот на овој град, кој во ротамот на младоста помешана со кафе, невработеност и кутија цигари, сепак опстојуваше со надеж за подобро утре и поефтино макијато во иднина. Овој град кој не беше воопшто мал, но сепак далеку од бројните милионски негови братучеди по светот, гордо го носеше предизвикот за посреќни денови. Луѓето во него веќе работеа, под сенките одмораа старци опремени со своите кутии ефтини цигари и тивко ја гледаа реката која полна од топењето на зимскиот снег го реметеше звукот на музиката од кафулињата. Човек може до бесвест да ги опишува случките во центарот на главниот град. Од бројните околни згради, малите паркови кои постоеја помеѓу нив, плочниците на кои навечер децата играа криенка или се љубеа млади парови, преку административците на кои замислените глави им се гледаа преку прозорците од нивните канцеларии, па се до многу годишните камиони кои ги прскаа улиците со вода поминувајќи од Парламентот, Владата, мостот “Гоце Делчев” па се до Калето. Веќе наближува пладне, а работниците одат на пауза, онаа редовна која по правило им следуваше но која капиталецот гледаше да ја намали макар и за 5 мин. со изговор дека така би се зголемила продуктивноста а работниците би добиле повисока плата. Не се случуваше ни едното ни другото. 2...</blockquote>

Верификација: Каква боја е Сонцето?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата