Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Раскази
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Реми" data-source="post: 24766" data-attributes="member: 312"><p>Големиот ѕиден часовник ги голташе минутите кои преостанаа до зора.</p><p>Искрено се надевав дека ќе затемни зраци како бунт за она што се случи ноќва.. Среќа не доживеа фијаско, ниту непријателско расположение како тебе најмила...</p><p></p><p>Кога те пронајдов склопчена во агол од соба, ревносно и ентузијастички ги подадов рацете да те соберам во моја прегратка.</p><p>Да ја милувам твојата коса и да те заштитам од светот, каде сеќавањата избледуваат еднакво исто како белило за графити.</p><p>Многуте шкртаници на твоја душа и неразбирливи симболи, ја закопуваа мојава крај гробиштата позади ридот.</p><p>Твојот молк, твоите неми фаули, ја гореа секоја пора од мојата кожа, и немоќно се предавав онолку колку што пружав своја прегратка. Ме одби. Ми рече да заминам и да продолжам со умереност во своја трезвеност.</p><p>Не полудував при секој пад во својот живот, не ритав како рането животно, гризајќи умствено се околу себе... И не доживеав фијаско да одбијам личност со толку љубов.</p><p>Те послушав и заминав. Сфатив дека е лудост да очекувам од тебе да го направиш сето она што се очекува...</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Реми, post: 24766, member: 312"] Големиот ѕиден часовник ги голташе минутите кои преостанаа до зора. Искрено се надевав дека ќе затемни зраци како бунт за она што се случи ноќва.. Среќа не доживеа фијаско, ниту непријателско расположение како тебе најмила... Кога те пронајдов склопчена во агол од соба, ревносно и ентузијастички ги подадов рацете да те соберам во моја прегратка. Да ја милувам твојата коса и да те заштитам од светот, каде сеќавањата избледуваат еднакво исто како белило за графити. Многуте шкртаници на твоја душа и неразбирливи симболи, ја закопуваа мојава крај гробиштата позади ридот. Твојот молк, твоите неми фаули, ја гореа секоја пора од мојата кожа, и немоќно се предавав онолку колку што пружав своја прегратка. Ме одби. Ми рече да заминам и да продолжам со умереност во своја трезвеност. Не полудував при секој пад во својот живот, не ритав како рането животно, гризајќи умствено се околу себе... И не доживеав фијаско да одбијам личност со толку љубов. Те послушав и заминав. Сфатив дека е лудост да очекувам од тебе да го направиш сето она што се очекува... [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е тревата?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Раскази
На врв
Bottom
