Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Раскази
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Марија" data-source="post: 216047" data-attributes="member: 956"><p><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="font-size: 18px"><span style="color: #bfbfbf"><strong><span style="font-size: 16px">Сосема доволно</span></strong></span></span></span></p><p></p><p><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #bfbfbf"><span style="font-size: 13px"><span style="font-size: 13px">Една жена чекори долж темната патека за велосипедисти. Од спротива забрзан човек ја прекинува нејзината тишина и гласно ја прекорува за нејзиното несоодветно движење. Но таа не му обрнува внимание, ниту и е грижа за несоодветното движење. Зарем треба да и е гајле кога и онака сиот нејзин живот е несоодветен ? Или барем неа така и изгледа. Таа е замислена, тажна и загубена во средните години од животот баш како тинејџерка. Се сомнева во себе си и во своите можности. Виткото тело и сјајната кожа и избледнуваат, желбата за да стане балерина заедно со нив. Ги затрупува надежите и се прашува каде погреши . .. Кога замижа ? Кога за миг ги затвори очите а не требаше ??? И долго ќе си го поставува истото прашање зашто душата и е црвлосана како старо изгниено дрво. Не се сеќава кога последен пат се смееше од срце. Онака на цел глас без да се осврнува на моралните вредности на нејзиното зафркнато општество.</span></span></span></span></p><p><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #bfbfbf"><span style="font-size: 13px"><span style="font-size: 13px">Велосипедистот е веќе далеку, а неа низ главата и поминуваат слики од трескавичната љубов на нејзиниот живот. Се буди и трча во спротивна насока - токму во онаа истата низ која исчезна човекот . . . Трча и го довикува неговото име мислејќи како за наносекунда повторно ќе замижеше пред големиот момент за кој сонуваше вчера, завчера и секоја мината ноќ последниве неколку години од кога нивната врска заврши. Tишината ја следеше со секој нејзин чекор и ја подржуваше иако ни таа самата не беше сигурна што точно ќе направи или каже ако успее да го стигне. Мнoгупати го замислуваше моментот но секогаш кога сакаше да смисли говор и да го научи напамет и се сушеше грлото. Неподготвена на само пет чекори од себе го здогледа него како стои со извалкани раце обидувајќи се да го поправи расипаниот велосипед. Се збуни и сакаше да се заврти трчајќи да се врати од каде што дојде.. тој истотолку збунето ја гледаше нејзината совршена појава на отсјајот од месечината . .. Молчеа, а заспаните чувства ги преплавуваа нивните тела . . .</span></span></span></span></p><p><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #bfbfbf"><span style="font-size: 13px"><span style="font-size: 13px">Ми недостигаше - најпосле собра храброст . И јас те сакам - и одговори тој.</span></span></span></span></p><p><span style="font-family: 'lucida grande'"><span style="color: #bfbfbf"><span style="font-size: 13px"><span style="font-size: 13px">Тоа беше сосема доволно.</span></span></span></span></p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Марија, post: 216047, member: 956"] [FONT=lucida grande][SIZE=5][COLOR=#bfbfbf][B][SIZE=16px]Сосема доволно[/SIZE][/B][/COLOR][/SIZE][/FONT] [COLOR=#bfbfbf][/COLOR] [FONT=lucida grande][COLOR=#bfbfbf][SIZE=13px][SIZE=13px]Една жена чекори долж темната патека за велосипедисти. Од спротива забрзан човек ја прекинува нејзината тишина и гласно ја прекорува за нејзиното несоодветно движење. Но таа не му обрнува внимание, ниту и е грижа за несоодветното движење. Зарем треба да и е гајле кога и онака сиот нејзин живот е несоодветен ? Или барем неа така и изгледа. Таа е замислена, тажна и загубена во средните години од животот баш како тинејџерка. Се сомнева во себе си и во своите можности. Виткото тело и сјајната кожа и избледнуваат, желбата за да стане балерина заедно со нив. Ги затрупува надежите и се прашува каде погреши . .. Кога замижа ? Кога за миг ги затвори очите а не требаше ??? И долго ќе си го поставува истото прашање зашто душата и е црвлосана како старо изгниено дрво. Не се сеќава кога последен пат се смееше од срце. Онака на цел глас без да се осврнува на моралните вредности на нејзиното зафркнато општество. Велосипедистот е веќе далеку, а неа низ главата и поминуваат слики од трескавичната љубов на нејзиниот живот. Се буди и трча во спротивна насока - токму во онаа истата низ која исчезна човекот . . . Трча и го довикува неговото име мислејќи како за наносекунда повторно ќе замижеше пред големиот момент за кој сонуваше вчера, завчера и секоја мината ноќ последниве неколку години од кога нивната врска заврши. Tишината ја следеше со секој нејзин чекор и ја подржуваше иако ни таа самата не беше сигурна што точно ќе направи или каже ако успее да го стигне. Мнoгупати го замислуваше моментот но секогаш кога сакаше да смисли говор и да го научи напамет и се сушеше грлото. Неподготвена на само пет чекори од себе го здогледа него како стои со извалкани раце обидувајќи се да го поправи расипаниот велосипед. Се збуни и сакаше да се заврти трчајќи да се врати од каде што дојде.. тој истотолку збунето ја гледаше нејзината совршена појава на отсјајот од месечината . .. Молчеа, а заспаните чувства ги преплавуваа нивните тела . . . Ми недостигаше - најпосле собра храброст . И јас те сакам - и одговори тој. Тоа беше сосема доволно.[/SIZE][/SIZE][/COLOR][/FONT] [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Раскази
На врв
Bottom