Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Раскази
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="lady_blue" data-source="post: 19853" data-attributes="member: 67"><p><span style="font-size: 18px"><strong>Ах, мила…</strong></span></p><p></p><p>- Не им верувам на жените. – рече надмоќно, како во таа кратка изјава, поточно во тоа кратко убедување, да го имаше единственото потребно оружје за да ја извојува секоја победа.</p><p>- Ги познавам премногу добро. Оној кој рекол дека мажите се ловци, бил во голема заблуда.</p><p>Направи кратка пауза, ми се приближи, па подигнувајќи ми ја брадата со врвовите на прстите, ме погледна. После неколку секунди, со разочарување изговори:</p><p>- Ах, мила, ти си дете. А децата не знаат ништо.</p><p>Ми го заврте грбот и продолжи:</p><p>- Не им верувам на жените. Зборуваат со бојата на гласот, многу ретко зборуваат со зборови, со мирисот си ја обележуваат сопствената територија, будно го следат секое движење, јасно го препознаваат противникот само по звукот на чекорите. И секоја е подготвена за напад, во секој миг. Се трансформираат во различни ликови според потребите. Да, мила моја, жените се тие кои ловат. Хахахаха, лавиците се тие кои ловат, не?</p><p>Се погледна во огледалото. Задоволно се насмевна, како да си честиташе самата себеси. Стави уште еден слој кармин на полните усни, па заминувајќи ми дофрли:</p><p>- Ти си дете. Премало е задоволството да се натпреваруваш со некој толку слабичок.</p><p>Движејќи се со кратки чекори, излезе. Седнав на столицата покрај нејзината тоалетна масичка. Поминав со раката врз купот совршено подредени ситници, го зедов карминот и нежно поминав преку усните.</p><p>” Прв чекор до поразот – потценување на противникот… ах, мила… ” – помислив, а на усните ми заигра насмевка.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="lady_blue, post: 19853, member: 67"] [SIZE=5][B]Ах, мила…[/B][/SIZE] - Не им верувам на жените. – рече надмоќно, како во таа кратка изјава, поточно во тоа кратко убедување, да го имаше единственото потребно оружје за да ја извојува секоја победа. - Ги познавам премногу добро. Оној кој рекол дека мажите се ловци, бил во голема заблуда. Направи кратка пауза, ми се приближи, па подигнувајќи ми ја брадата со врвовите на прстите, ме погледна. После неколку секунди, со разочарување изговори: - Ах, мила, ти си дете. А децата не знаат ништо. Ми го заврте грбот и продолжи: - Не им верувам на жените. Зборуваат со бојата на гласот, многу ретко зборуваат со зборови, со мирисот си ја обележуваат сопствената територија, будно го следат секое движење, јасно го препознаваат противникот само по звукот на чекорите. И секоја е подготвена за напад, во секој миг. Се трансформираат во различни ликови според потребите. Да, мила моја, жените се тие кои ловат. Хахахаха, лавиците се тие кои ловат, не? Се погледна во огледалото. Задоволно се насмевна, како да си честиташе самата себеси. Стави уште еден слој кармин на полните усни, па заминувајќи ми дофрли: - Ти си дете. Премало е задоволството да се натпреваруваш со некој толку слабичок. Движејќи се со кратки чекори, излезе. Седнав на столицата покрај нејзината тоалетна масичка. Поминав со раката врз купот совршено подредени ситници, го зедов карминот и нежно поминав преку усните. ” Прв чекор до поразот – потценување на противникот… ах, мила… ” – помислив, а на усните ми заигра насмевка. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е снегот?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Раскази
На врв
Bottom
