Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Раскази
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Scars" data-source="post: 100586" data-attributes="member: 264"><p><span style="font-size: 12px"><span style="font-family: 'Lucida Grande'"><span style="color: #000000">Ти си храбар. Јас сум плашлива. Ти си снаодлив. Јас сум наивна. Ти си безгрижен. Јас сум постојано под стрес. Ти си едноставен. Јас сум комплицирана. Ти си приземен. Јас сум илузионист. Јас сум ноќ, а ти ден. Во ниту една паралела не наидовме на сличности, а сепак нашите разлики се собраа во фокусот на љубовта. А, и таа ни е далечна, поинаку насликана во моето, а поинаку сфатена од твоето срце. Јас, безнадежна романтичарка со апстрактен поглед на возвишување и изгубена во бескрај на она што бајките им го продаваат на децата. Занесена со главата во облаци, премногу чувствителна и премногу неиживеана за да најдам затишје во вистинското лице на љубовта – во твојата љубов. Онаа која е симбол за реалноста на една љубов, за земските одлики кои ја карактеризираат истата, за недостатокот на патетика и спојување врз основа на телесни задоволства. И двете се повикуваат на општите критериуми за љубовта, во иста насока, но комплетно различен правец. Како можеме да функционираме како заедно сплотени вљубеници кога со секој чекор што било кој од нас го прави, сè повеќе се оддалечуваме? Зар е возможно на оската на нашата поврзаност некогаш да се сретнат позитивниот и негативниот дел?</span></span></span></p><p><span style="font-size: 12px"><span style="font-family: 'Lucida Grande'"><span style="color: #000000">Апсолутно невозможно.</span></span></span></p><p><span style="font-size: 12px"><span style="font-family: 'Lucida Grande'"><span style="color: #000000">Всушност уште на самиот почеток сум губитник, погрешно насочен патник кој е заглавен низ кориците на некои правила и непишани закони и не може да се соочи со опуштеноста во твојот свет. Живеам како некој прирачник со огромна листа на она што треба и не треба, на она што смее и она што не смее. Мојата несигурност и твојата решителност горко се спротиставуваат на заедничкото ние. Целата таа незаинтересираност во твојот пристап, разочараноста во твоите зборови и заситеноста од мојата недораснатост оставаат замаглени таги во нашата комуникација. Ја уништуваат, полека и бешумно, со вештина на тивок, но безмилосен убиец.</span></span></span></p><p><span style="font-size: 12px"><span style="font-family: 'Lucida Grande'"><span style="color: #000000">Ти сонце, а јас месечина. Ти таму, а јас овде. И не дека сме толку далеку колку што сме недостижни. Несудени.</span></span></span></p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Scars, post: 100586, member: 264"] [SIZE=12px][FONT=Lucida Grande][COLOR=#000000]Ти си храбар. Јас сум плашлива. Ти си снаодлив. Јас сум наивна. Ти си безгрижен. Јас сум постојано под стрес. Ти си едноставен. Јас сум комплицирана. Ти си приземен. Јас сум илузионист. Јас сум ноќ, а ти ден. Во ниту една паралела не наидовме на сличности, а сепак нашите разлики се собраа во фокусот на љубовта. А, и таа ни е далечна, поинаку насликана во моето, а поинаку сфатена од твоето срце. Јас, безнадежна романтичарка со апстрактен поглед на возвишување и изгубена во бескрај на она што бајките им го продаваат на децата. Занесена со главата во облаци, премногу чувствителна и премногу неиживеана за да најдам затишје во вистинското лице на љубовта – во твојата љубов. Онаа која е симбол за реалноста на една љубов, за земските одлики кои ја карактеризираат истата, за недостатокот на патетика и спојување врз основа на телесни задоволства. И двете се повикуваат на општите критериуми за љубовта, во иста насока, но комплетно различен правец. Како можеме да функционираме како заедно сплотени вљубеници кога со секој чекор што било кој од нас го прави, сè повеќе се оддалечуваме? Зар е возможно на оската на нашата поврзаност некогаш да се сретнат позитивниот и негативниот дел?[/COLOR][/FONT][/SIZE] [SIZE=12px][FONT=Lucida Grande][COLOR=#000000]Апсолутно невозможно.[/COLOR][/FONT][/SIZE] [SIZE=12px][FONT=Lucida Grande][COLOR=#000000]Всушност уште на самиот почеток сум губитник, погрешно насочен патник кој е заглавен низ кориците на некои правила и непишани закони и не може да се соочи со опуштеноста во твојот свет. Живеам како некој прирачник со огромна листа на она што треба и не треба, на она што смее и она што не смее. Мојата несигурност и твојата решителност горко се спротиставуваат на заедничкото ние. Целата таа незаинтересираност во твојот пристап, разочараноста во твоите зборови и заситеноста од мојата недораснатост оставаат замаглени таги во нашата комуникација. Ја уништуваат, полека и бешумно, со вештина на тивок, но безмилосен убиец.[/COLOR][/FONT][/SIZE] [SIZE=12px][FONT=Lucida Grande][COLOR=#000000]Ти сонце, а јас месечина. Ти таму, а јас овде. И не дека сме толку далеку колку што сме недостижни. Несудени.[/COLOR][/FONT][/SIZE] [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Раскази
На врв
Bottom
