Одговори на темата

Порака

<blockquote data-quote="Luckky" data-source="post: 313362" data-attributes="member: 437">Грабни ги овие скаменети крилја. Еднаш, беа во боја. Црвената темперна засушила, а векови тежат врз плеќи полни суетна приказна. Сите огледала ме потсетуваат на мојата лика. Нагрубена, остра и помалку искасана од временска тежина. Гледам и се чудам. Очи блеснале во бисерни сивила бегајќи од несфатливоста на ендемско постоење. Коси се стуткале и смрсиле. А бев јадра и послушна, си велам.Ме фаќа панична опсада дека некогаш бевме. Знаеш, бевме во боја. Бевме далечина што љуби во спокој. Сега в спокојна молитва те потонувам и се' помалку ја вдишувам. Го слушам времето како ми вриска под скамнати нокти. Време е одново да тргнеш а јас да не сакам да те пуштам. Запали свеќа и избркај ги в темнина зборовите од овој монолог што ме истоштува. Не сум убава глетка. Преброј ги алтаните и продади ги тие крилја во боја. Некаде таму, во твојата самотна иднина кога души како капачки ќе се спојуваат. Јас тука ќе бидам. Остави ме сега додека помирливи клопотарци ми ѕвонат и нежни кандила ме греат. Многу скоро ќе замрам в мермери и загноени спомени кои во душевен неспокој ме движат.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; ...Децении подоцна, повторно низ зачадени ноздри и паралелни светови ќе те барам. Низ жртвен амин те шепотам. Ќе те барам и ќе ми недостигаш.И сега те барам.Бевме и ми недостигаш.Некогаш ..Ние ...Низ взаемни одишки во недозорени утра што еднаш спомени ќе бојат.</blockquote>

[QUOTE="Luckky, post: 313362, member: 437"] Грабни ги овие скаменети крилја. Еднаш, беа во боја. Црвената темперна засушила, а векови тежат врз плеќи полни суетна приказна. Сите огледала ме потсетуваат на мојата лика. Нагрубена, остра и помалку искасана од временска тежина. Гледам и се чудам. Очи блеснале во бисерни сивила бегајќи од несфатливоста на ендемско постоење. Коси се стуткале и смрсиле. А бев јадра и послушна, си велам. Ме фаќа панична опсада дека некогаш бевме. Знаеш, бевме во боја. Бевме далечина што љуби во спокој. Сега в спокојна молитва те потонувам и се' помалку ја вдишувам. Го слушам времето како ми вриска под скамнати нокти. Време е одново да тргнеш а јас да не сакам да те пуштам. Запали свеќа и избркај ги в темнина зборовите од овој монолог што ме истоштува. Не сум убава глетка. Преброј ги алтаните и продади ги тие крилја во боја. Некаде таму, во твојата самотна иднина кога души како капачки ќе се спојуваат. Јас тука ќе бидам. Остави ме сега додека помирливи клопотарци ми ѕвонат и нежни кандила ме греат. Многу скоро ќе замрам в мермери и загноени спомени кои во душевен неспокој ме движат. ... Децении подоцна, повторно низ зачадени ноздри и паралелни светови ќе те барам. Низ жртвен амин те шепотам. Ќе те барам и ќе ми недостигаш. И сега те барам. Бевме и ми недостигаш. Некогаш ..Ние ... Низ взаемни одишки во недозорени утра што еднаш спомени ќе бојат. [/QUOTE]

Верификација

Колку нозе има кучето? (напишете со букви)

Барај

Барај

Одговори на темата