Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Аркантос" data-source="post: 297948" data-attributes="member: 1768"><p>Под светлоста на ѕвездите и полната месечина</p><p></p><p>Полна месечина и ѕвезди нанижани на темното небо. Љубоморам и се борам со срамежливите зраци светлина што се слеваат по твоето голо тело. Еднаш зракот светлина се залепи на твоите гради - со дланката веднаш поинатав да те спасам од канџите на светлина. Друг пат усните се бореа, па ги бакнуваа осветлените делови без престан. </p><p>Тебе не ти пречеше. Напротив. Трепереше во моите прегратки. Со секој бакнеж и секоја пенетрација се извиваше над мене, а длабоките крици што ги испушташе се впиваа во мојата душа. Уживав. Те имав. Како што никоја до тогаш не сум имал, како што никоја од тој ден до денес не ми се предала... Те имав како што се немам ни себе си. </p><p>Создававте прекрасна хармонична глетка, полната месечина испреплетена со твојата гола силуета застаната до прозорецот додека мојот поглед го скенираше милиметар по милиметар. Не издржав долго да те гледам. Веднаш поитав кон тебе. Рацете се зафатија милувајќи насекаде, усните ги залепив во твојот врат, а оној кој и во мигов реагира на помислата на тебе веќе беше длабоко во тебе. </p><p>Таа ноќ... ќе ја помнам. Верувај ми... 7 наредни реинкарнации ќе ги сонувам оваа и сличните ноќи... 7 наредни реинкарнации ќе ми се потребни за да те избришам од моето битие...</p><p>Што ми направи... како полната месечина, дојде, ме обзеде со својата магична убавина, се потпиша со усни насекаде и си замина...</p><p>Всушност, што зборувам, зошто тебе те обвинувам? Ти не си замина... мисливе те избркаа... мисливе... што упорно го замолчуваат срцево што деноноќно моли за тебе... Некогаш се наоѓам себе си како се молам, ти да го слушнеш срцето, мислите да ги изигнорираш и да дојдеш во моите прегратки повторно.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Аркантос, post: 297948, member: 1768"] Под светлоста на ѕвездите и полната месечина Полна месечина и ѕвезди нанижани на темното небо. Љубоморам и се борам со срамежливите зраци светлина што се слеваат по твоето голо тело. Еднаш зракот светлина се залепи на твоите гради - со дланката веднаш поинатав да те спасам од канџите на светлина. Друг пат усните се бореа, па ги бакнуваа осветлените делови без престан. Тебе не ти пречеше. Напротив. Трепереше во моите прегратки. Со секој бакнеж и секоја пенетрација се извиваше над мене, а длабоките крици што ги испушташе се впиваа во мојата душа. Уживав. Те имав. Како што никоја до тогаш не сум имал, како што никоја од тој ден до денес не ми се предала... Те имав како што се немам ни себе си. Создававте прекрасна хармонична глетка, полната месечина испреплетена со твојата гола силуета застаната до прозорецот додека мојот поглед го скенираше милиметар по милиметар. Не издржав долго да те гледам. Веднаш поитав кон тебе. Рацете се зафатија милувајќи насекаде, усните ги залепив во твојот врат, а оној кој и во мигов реагира на помислата на тебе веќе беше длабоко во тебе. Таа ноќ... ќе ја помнам. Верувај ми... 7 наредни реинкарнации ќе ги сонувам оваа и сличните ноќи... 7 наредни реинкарнации ќе ми се потребни за да те избришам од моето битие... Што ми направи... како полната месечина, дојде, ме обзеде со својата магична убавина, се потпиша со усни насекаде и си замина... Всушност, што зборувам, зошто тебе те обвинувам? Ти не си замина... мисливе те избркаа... мисливе... што упорно го замолчуваат срцево што деноноќно моли за тебе... Некогаш се наоѓам себе си како се молам, ти да го слушнеш срцето, мислите да ги изигнорираш и да дојдеш во моите прегратки повторно. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
На врв
Bottom