Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Luckky" data-source="post: 282770" data-attributes="member: 437">Странци. Сите започнуваме како странци. Само со развлечениот од и клопче имагинација за оној што стои до нас чекајќи го својот автобус. Смешно е што не знаме каква приказна носи врз тие рамена, каква борба џвака низ грубата линија на вилицата но сепак сме тука за да ги прикриеме нашите чекори со крпа како штотоку испечен леб -  случајно да не истине душата. Душата што ја чуваме за оние што малку повеќе ја знаат нашата приказна од  овој новиот, странец. Дали некогаш имаш забележено колку странци во позадина ја делат истата фотографија каде што си ти во преден план? Потајно ме тера да размислувам кај колкумина странци сликите ги гребе токму мојот лик. Во колку и какви туѓи моменти сум била присутна без да сум свесна за тоа. Дали сум била дел од сиот тој заговор кога нечии соништа станале реалност? Или пак дел од некоја вештачка насмевка додека во нечијата внатрешност тишината се насладува кога музиката умира. Дали несвесно нашите черепи не влечат во туѓиот кадар или пак блицот доаѓа набрзина како шок за нашите неподготвени погледи? За потоа да поставуваме прашања за првпат, поставени. Не како ги запознаваме. Туку зошто сакаме да ги запознаеме. Можеби, да бидеме запознаени самите со себе, за почеток. И сиот тој монолог со сопствените ега. Впрочем сите сакаме да запознаеме некои странци кои ќе не потсетат на некогашните познаници, сега носејќи сосема различни завршетоци од нивните претходници. Странци што ќе говорат на сличен начин. Странци што ќе ја лижат лажичката на сличен начин. Странци што што ќе ги сомелат сите чувства во нашата мелница за кафе, исто како тогаш, повторно на сличен начин.Не, не се враќаме каде што сме биле среќни. Се враќаме онаму каде што сме доживеале, изживеале и преживеале шака различни нешта. Каде што сме биле на врвот задишано мавтајќи му на ситниот свет, каде што сме го допреле дното гледајќи нагоре, ветувајќи дека не чека нешто подобро од ова сега, просечното. Се враќаме онаму каде што сме се почувствувале живи. Каде што барем на момент, сосема случајно некој странец една вечер, не придружувал во лудото возење со прекарот Обичен живот. Да сакам да се вратам  кај тоа чудно име со сина боја. Во Обичното. И да правам обични работи како некогаш. Сега сфаќам дека ние навистина не сакаме да бидеме сакани. Само сакаме да бидеме што повеќе живи. Да чувствуваме некого. И да бидеме почувствувани. Kaде светот е сосема мал, чиниш исчезнал а густината на нашите надежи е толку голема па балоните од сапуница не можат да пукнат. За ако некогаш, барем еднаш, некој странец реши да чепка по мојот мал живот што ќе заспие во заборав една - две генерации после мене да ги најде наборите на моите коски, збрчкани од живот што додека дишел везејќи вткајувал среќа. Да ги помириса  нежниот парфем помешан со воздишки и восхити гледајќи ги невините седумнаесетгодишни погледи во воздухот кои иако млада, ме тераат да се чувствувам подзаборавено и старо.И сфаќаш дека луѓето не ја гледаат убавината како ти, не го распаруваат конците на секој збор во глава како што тоа го правиш ти. Не ги впиваат испишаните зборови бавно во себе, баш како тоа што знаеш да го правиш ти. И никогаш нема да чувствуваат со иста мерна единица,  како што можеш самата ти. Ете тука се разидуваме со познатите странци. Тука стануваат непознати а запознаваме други, именувајќи ги сега како веќе познати. А во нас остануваат само оние случајните спомени и  секојдневни желби од постојаниот процес на развлечените ,,догледања” и на срамежливите шепотења на ,,здраво”.Затоа продолжи да зборуваш и да сонуваш исто како никој да не обрнувал внимание на сето тоа  - иако за некому поткожно си бил цел живот. Продолжи и посакај – да тргнеш во темината барајќи го случајниот блиц, сноп светлина на уште послучајното здраво. И тоа ќе биде уште еден нов познание, ново среќавање, нова битка, нова насмевка, нова лекција. Можеби, нов живот. Само сега похрабро и посигурно.</blockquote>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата