Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Saladin" data-source="post: 282307" data-attributes="member: 272"><p>Тоа е некој бар... Или пак осамен локал каде загубените души ја разредуваат својата емоционална истоштеност со неколку чашки алкохол. Вирее џагорот на нивната исфрустрираност кон ликовите кои тие никогаш добро не ги познавале. Како веќе прочитани книги, ја распознавам нивната болка врежана длабоко внатре. Но не посакуваш да си сличен ним. Тоа што те одделува од нив не е таа загубеност, нити емоционалната истоштеност. Ти итака знаеш дека залудно е секоја нова проба да го претвориш твојот свет во совршенство е залудна. Но седиш на столицата и копнееш да се случи нешто. Посакуваш да се заробиш во темнината каде ја имаш за прв пат запознаено нејзината лика и прилика. Твојата повреденост е минорна за разлика од нејзината убавина. Но рано е  се` уште  да ја идеализираш со совршенствата за која и самиот не си запознаен доволно. Тогаш зошто посегнуваш по темнината да ја бараш? Зошто се дотолчуваш уште толку со спомените кои го имаат заробено сето она разумно што има преостанато во тебе?</p></blockquote><p></p>

Верификација: Колку нозе има кучето? (напишете со букви)

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата