Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Prashina" data-source="post: 282224" data-attributes="member: 3001"><p>Ноќта се спушти, го зароби градот, ги заспа непотребните. Колку таа поцврсто се котви во просторот толку посакувањето за тебе е поголемо. Како збеснато животно се обидувам во сенките од месечината да те пронајдам и лутам низ улиците каде поминувавме. Застанувам, се задлабочувам во мислите и се сеќавам на дијалозите, и ги повторувам во себе тивко нечујно. Глува ноќ е. По некој случаен минувач кој немо ме поминува со погледот.</p><p>Каде си? Во кој ли свет царуваш со својата насмевка? Дали се сеќаваш?</p><p>А, што ќе се сеќаваш? На миговите украдени од твоето спокојство, или на жедта моја за тебе. И кому да му раскажеш, нема да ти поверува. Ќе те погледне чудно и ќе ти рече ај не фантазирај, таа не е за тебе, таа не е од твојот свет, луд си...</p><p>И кому да му разкажам, мислиш нема да ми рече исто. Јас можам само да му прикажувам за посакувањето, за целата страст која ја разбуди , за сите насмевки кои ги искраде и за будењето на секоја клетка од телото кое беше успано со години. Погледот и твоите очи не можам да му ги доловам. Досега никој не ме гледал така. Да те гледа, да продира со очите во тебе и безсрамно со погледот да ти каже се што еден маж може да каже на една жена. Погледот никогаш нема да го заборавам. Тој поглед во исто време соблекува , ми ги вцрвува образите, ми ги насолзува очите, за потоа да ме прикрие од сите како ништо да не било, додека се сплеткувам со зборовите кои немаат никакво значење и хаотично бујаат од усните.</p><p>Во темнината те барам, знаејќи дека неможам да те најдам. Ноќите ти се подарени на твојата пеперутка. Таа тоа го заслужува. Јас бев само случаен минувач кој те краде на секунди во животот. Бев благословена да го дишам истиот воздух со тебе. Благодарна сум за тоа.</p><p>Даваше се што мојата душа посакуваше. Се чудам колку многу имаше во себе да дадеш некому , кој изникна како привидение во твојот живот, непотребен и неповикан натрапник. Од срце ти благодарам. И не се лути кога чекорам сама во ноќта и те барам низ улиците, и се загледувам во твоите прозорци предизвикувајќи ти само понекогаш ноќна мора.</p><p>Јуни, 2013</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Prashina, post: 282224, member: 3001"] Ноќта се спушти, го зароби градот, ги заспа непотребните. Колку таа поцврсто се котви во просторот толку посакувањето за тебе е поголемо. Како збеснато животно се обидувам во сенките од месечината да те пронајдам и лутам низ улиците каде поминувавме. Застанувам, се задлабочувам во мислите и се сеќавам на дијалозите, и ги повторувам во себе тивко нечујно. Глува ноќ е. По некој случаен минувач кој немо ме поминува со погледот. Каде си? Во кој ли свет царуваш со својата насмевка? Дали се сеќаваш? А, што ќе се сеќаваш? На миговите украдени од твоето спокојство, или на жедта моја за тебе. И кому да му раскажеш, нема да ти поверува. Ќе те погледне чудно и ќе ти рече ај не фантазирај, таа не е за тебе, таа не е од твојот свет, луд си... И кому да му разкажам, мислиш нема да ми рече исто. Јас можам само да му прикажувам за посакувањето, за целата страст која ја разбуди , за сите насмевки кои ги искраде и за будењето на секоја клетка од телото кое беше успано со години. Погледот и твоите очи не можам да му ги доловам. Досега никој не ме гледал така. Да те гледа, да продира со очите во тебе и безсрамно со погледот да ти каже се што еден маж може да каже на една жена. Погледот никогаш нема да го заборавам. Тој поглед во исто време соблекува , ми ги вцрвува образите, ми ги насолзува очите, за потоа да ме прикрие од сите како ништо да не било, додека се сплеткувам со зборовите кои немаат никакво значење и хаотично бујаат од усните. Во темнината те барам, знаејќи дека неможам да те најдам. Ноќите ти се подарени на твојата пеперутка. Таа тоа го заслужува. Јас бев само случаен минувач кој те краде на секунди во животот. Бев благословена да го дишам истиот воздух со тебе. Благодарна сум за тоа. Даваше се што мојата душа посакуваше. Се чудам колку многу имаше во себе да дадеш некому , кој изникна како привидение во твојот живот, непотребен и неповикан натрапник. Од срце ти благодарам. И не се лути кога чекорам сама во ноќта и те барам низ улиците, и се загледувам во твоите прозорци предизвикувајќи ти само понекогаш ноќна мора. Јуни, 2013 [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
На врв
Bottom