Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Luckky" data-source="post: 278734" data-attributes="member: 437"><p>Не допирај ги кадриците на мојата сенка, оди си. Не сакам со поглед да ти пишувам за љубов. Не сакам ни да молчам, ниту ти да пробаш да го толкуваш тоа. Те познавам одамна. Одамна знам како ќе ја играш оваа игра и во кој џеб се кријат, за мене, веќе сите видени асови. Напушти ја масата и остави ги растурените шпилови и сите нивни можни исходи врз мои рамена. Јас, јас ќе ги закрпам за тебе.</p><p>Јас и ти. Јас и ти сме двајца стари познаници од сонот наречен ,,Белото утре”. Од времињата полни со погрешни одлуки, чисти чувства кои не веруват во нејзината денешна дефиниција на љубовта. Денес љубовта е правлива, изобличена и најтажно - проклета секојдневна изустица. Ја убивме ние, плодовите на надежта на некогашните романтичарски наезди, со нашите парчиња сленг нашкрабани низ неколку реда евтина патетика. Ме погледнуваш со искривена полунасмевка. И знам дека ме разбираш.</p><p>Само јас и ти и оваа пеколна енергија околу нас.</p><p>Се потешко ми е да ги заковам ѓаволските нагони за желудникот кога душава сеуште ги слуша ангелските ѕвона во твоите гради кои мојот ум не може да ги разбере.</p><p>Не сум паметна. Не сум разумна. Немој.</p><p>Фрли неколку лопати пепел и изгасни ме во тебе. Природна селекција на душата. Ние не сме еднакви. И нема да бидеме.</p><p>О да, ние! Ние кои преставуваме oтпадоците на ноќта. Скинато па сошиено. Пукнато па залепено. Изгребано па замаскирано. Ние трчаме низ правливите гробишта на сеуште ни врелите духови, плеткајќи го животот на таквите како ти, додека не изгорат во врелата преѓа и не постанат потполно рамноправни со нас. Ние само трчаме. Всушност само тоа и знаеме. Трчаме, и ја величаме грациозната Ноќ за подарената темнина која ги сокрива лузните под фластерите врз нашето површно тело. Тело кое сега ти сакаш да го љубиш.</p><p>Не те разделувам од мене за да се убијам себе си, туку бидејќи се борам да преживеам. За да имам во што да верувам дека сепак, постојат и такви, различни од нас. Чисти и не гонети од жештината на својот душек навечер. Прогонети за навек.</p><p></p><p></p><p>Koга цел свет настојува да го промени тој чист нерасплакан поглед што ветува, јас те сакам таков каков што си...</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Luckky, post: 278734, member: 437"] Не допирај ги кадриците на мојата сенка, оди си. Не сакам со поглед да ти пишувам за љубов. Не сакам ни да молчам, ниту ти да пробаш да го толкуваш тоа. Те познавам одамна. Одамна знам како ќе ја играш оваа игра и во кој џеб се кријат, за мене, веќе сите видени асови. Напушти ја масата и остави ги растурените шпилови и сите нивни можни исходи врз мои рамена. Јас, јас ќе ги закрпам за тебе. Јас и ти. Јас и ти сме двајца стари познаници од сонот наречен ,,Белото утре”. Од времињата полни со погрешни одлуки, чисти чувства кои не веруват во нејзината денешна дефиниција на љубовта. Денес љубовта е правлива, изобличена и најтажно - проклета секојдневна изустица. Ја убивме ние, плодовите на надежта на некогашните романтичарски наезди, со нашите парчиња сленг нашкрабани низ неколку реда евтина патетика. Ме погледнуваш со искривена полунасмевка. И знам дека ме разбираш. Само јас и ти и оваа пеколна енергија околу нас. Се потешко ми е да ги заковам ѓаволските нагони за желудникот кога душава сеуште ги слуша ангелските ѕвона во твоите гради кои мојот ум не може да ги разбере. Не сум паметна. Не сум разумна. Немој. Фрли неколку лопати пепел и изгасни ме во тебе. Природна селекција на душата. Ние не сме еднакви. И нема да бидеме. О да, ние! Ние кои преставуваме oтпадоците на ноќта. Скинато па сошиено. Пукнато па залепено. Изгребано па замаскирано. Ние трчаме низ правливите гробишта на сеуште ни врелите духови, плеткајќи го животот на таквите како ти, додека не изгорат во врелата преѓа и не постанат потполно рамноправни со нас. Ние само трчаме. Всушност само тоа и знаеме. Трчаме, и ја величаме грациозната Ноќ за подарената темнина која ги сокрива лузните под фластерите врз нашето површно тело. Тело кое сега ти сакаш да го љубиш. Не те разделувам од мене за да се убијам себе си, туку бидејќи се борам да преживеам. За да имам во што да верувам дека сепак, постојат и такви, различни од нас. Чисти и не гонети од жештината на својот душек навечер. Прогонети за навек. Koга цел свет настојува да го промени тој чист нерасплакан поглед што ветува, јас те сакам таков каков што си... [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
На врв
Bottom
