Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Марија" data-source="post: 272304" data-attributes="member: 956"><p>Мојата муза, моја инспирација</p><p></p><p>Ми доаѓа на сон и ми шепоти нешта кои ми го полнат срцево и ми засадуваат инспирација. </p><p>Ми доаѓа на сон и ме кани да танцуваме. Ми ги подава рацете, а јас и ги подавам моите. Јас во светло сина ноќница со долги ракави и неколку бели копчиња, а таа во сончево жолт, раскошен фустан со златно венче на главата. Занесно се вртиме во круг низ облаците, како мали деца потскокнуваме од радост и си доверуваме тајни. И кажувам кого љубам, а таа согласно се насмевнува. Бара од мене да зборувам повеќе. Имам доверба во мојот партнер за танцување, па, си ја соголувам душава. И раскажувам што ми тежи на душава. И зборувам за сите солзи кои сум ги исплака, за сите бакнежи кои ги чувам на усниве... и раскажувам за се што за него сум направила, за сета болка и среќа кои сум ги доживеала... Ме прегрнува, а нејзината прегратка е толку мека. Фустанот и мириса на благиот мирис на неговата кожа... Ме опива, ме смирува... ми ги пушта дланките и ме остава да спијам...</p><p>Честопати истото се случува. Таа доаѓа и ние танцуваме лесно и неуморно. Секогаш заборавам да ја прашам како се вика. Секогаш кога сакам да ја прашам која е, не ме остава да изговорам било што.</p><p>И кога чекорам по улица, и кога работа или пишувам... и кога него го љубам.... за неа си споменувам. Ме прави порасположена, поисполнета. Вредно работам, итам незапирливо, бакнувам пострасно... со жар пишувам.</p><p></p><p>Пред некоја вечер, повторно сакаше да танцууваме. Се разбира - прифатив.</p><p>Додека незапирливо се вртевме во круг ја набљудував, а таа прашално ме гледаше.</p><p>Ти си мојата муза. - и реков, и сама изненадена од својот коментар. Или заклучок.</p><p>Можеби. - одврати таа и продолжи да се врти.</p><p>Останав замислена и веќе не реков ништо. Не прашував и не раскажував.</p><p>Можеби. - по некое време повтори таа. Јас сум Љубов. - ми рече уверливо... </p><p>Љубов е мојата муза...останав замислена.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Марија, post: 272304, member: 956"] Мојата муза, моја инспирација Ми доаѓа на сон и ми шепоти нешта кои ми го полнат срцево и ми засадуваат инспирација. Ми доаѓа на сон и ме кани да танцуваме. Ми ги подава рацете, а јас и ги подавам моите. Јас во светло сина ноќница со долги ракави и неколку бели копчиња, а таа во сончево жолт, раскошен фустан со златно венче на главата. Занесно се вртиме во круг низ облаците, како мали деца потскокнуваме од радост и си доверуваме тајни. И кажувам кого љубам, а таа согласно се насмевнува. Бара од мене да зборувам повеќе. Имам доверба во мојот партнер за танцување, па, си ја соголувам душава. И раскажувам што ми тежи на душава. И зборувам за сите солзи кои сум ги исплака, за сите бакнежи кои ги чувам на усниве... и раскажувам за се што за него сум направила, за сета болка и среќа кои сум ги доживеала... Ме прегрнува, а нејзината прегратка е толку мека. Фустанот и мириса на благиот мирис на неговата кожа... Ме опива, ме смирува... ми ги пушта дланките и ме остава да спијам... Честопати истото се случува. Таа доаѓа и ние танцуваме лесно и неуморно. Секогаш заборавам да ја прашам како се вика. Секогаш кога сакам да ја прашам која е, не ме остава да изговорам било што. И кога чекорам по улица, и кога работа или пишувам... и кога него го љубам.... за неа си споменувам. Ме прави порасположена, поисполнета. Вредно работам, итам незапирливо, бакнувам пострасно... со жар пишувам. Пред некоја вечер, повторно сакаше да танцууваме. Се разбира - прифатив. Додека незапирливо се вртевме во круг ја набљудував, а таа прашално ме гледаше. Ти си мојата муза. - и реков, и сама изненадена од својот коментар. Или заклучок. Можеби. - одврати таа и продолжи да се врти. Останав замислена и веќе не реков ништо. Не прашував и не раскажував. Можеби. - по некое време повтори таа. Јас сум Љубов. - ми рече уверливо... Љубов е мојата муза...останав замислена. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
На врв
Bottom
