Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Photographer" data-source="post: 268855" data-attributes="member: 449"><p>Чекори во ноќта</p><p></p><p>Лутајќи цела ноќ, само за еден клик од фотоапаратот, броејќи ги чекорите додека ги врвеше сокаците по кој знае кој пат, загледан во сенките кои повремено се појавуваа, ТОЈ незабележително ја бараше својата инспирација. Малку луѓе минуваа, се слушаше по некој глас, но се беше мирно, како и изминатите вечери. Нејзините црни петнаески оддалеку одекнуваа на плочникот. Со гордо исправена глава, црвениот кармин и забрзани чекори, го вееше црвеното фустанче што едвај покриваше дел од неа...Кога се доближи до него, ТОЈ ги забележа нејзините солзи и изговори: „Не грижи се, се ке биде во ред“. ТАА продолжи со нејзиниот брз од и остро без да се заврти дофрли: „Се извинувам, јас не ве познавам“. „Некогаш ТИ беше, мојата инспирација“ -извика ТОЈ. Наеднаш чекорите престанаа, ТАА го препозна неговиот глас, тишина, како времето да застана, се заврти полека, го погледна и тивко изговори: „Си се изменил, не те препознав, помина доста време, единствено црвените старки и твојот мирис ми делуваа познато, но ...немаше да застанам, мислев дека тоа се само некои спомени“. ТОЈ: „И ти си се изменила, не си повеќе малото девојче кое го познавав, си станала дама. Мило ми е што те видов“ - се обиде да го заврши разговорот и да продолжи. ТАА го прекина: „Јас бев твојата инспирација? Ти ми беше се во животот, зошто замина? Зошто без да се поздравиш?“. ТОЈ како да немаше одговор на ниедно нејзино прашање, едвај изусти: „Јас незнаев да те сакам, онака како што сакаш ти“. ТАА: „Мене тоа твоето ми беше повеќе од доволно. Денес требаше да биди наша годишнина. Солзите кои ги виде вечерва беа само спомени од минатото, дел од твојата инспирација“ -и повторно солзите го прекрија нејзиното лице. Се слушна КЛИК, ТОЈ ја доби совршената фотографија, но ја изгуби неговата инспирација засекогаш. ТАА се сврти и замина. ТОЈ остана да ги слуша нејзините црни петнаески, како ја оддалечуваат неговата судбина од него.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Photographer, post: 268855, member: 449"] Чекори во ноќта Лутајќи цела ноќ, само за еден клик од фотоапаратот, броејќи ги чекорите додека ги врвеше сокаците по кој знае кој пат, загледан во сенките кои повремено се појавуваа, ТОЈ незабележително ја бараше својата инспирација. Малку луѓе минуваа, се слушаше по некој глас, но се беше мирно, како и изминатите вечери. Нејзините црни петнаески оддалеку одекнуваа на плочникот. Со гордо исправена глава, црвениот кармин и забрзани чекори, го вееше црвеното фустанче што едвај покриваше дел од неа...Кога се доближи до него, ТОЈ ги забележа нејзините солзи и изговори: „Не грижи се, се ке биде во ред“. ТАА продолжи со нејзиниот брз од и остро без да се заврти дофрли: „Се извинувам, јас не ве познавам“. „Некогаш ТИ беше, мојата инспирација“ -извика ТОЈ. Наеднаш чекорите престанаа, ТАА го препозна неговиот глас, тишина, како времето да застана, се заврти полека, го погледна и тивко изговори: „Си се изменил, не те препознав, помина доста време, единствено црвените старки и твојот мирис ми делуваа познато, но ...немаше да застанам, мислев дека тоа се само некои спомени“. ТОЈ: „И ти си се изменила, не си повеќе малото девојче кое го познавав, си станала дама. Мило ми е што те видов“ - се обиде да го заврши разговорот и да продолжи. ТАА го прекина: „Јас бев твојата инспирација? Ти ми беше се во животот, зошто замина? Зошто без да се поздравиш?“. ТОЈ како да немаше одговор на ниедно нејзино прашање, едвај изусти: „Јас незнаев да те сакам, онака како што сакаш ти“. ТАА: „Мене тоа твоето ми беше повеќе од доволно. Денес требаше да биди наша годишнина. Солзите кои ги виде вечерва беа само спомени од минатото, дел од твојата инспирација“ -и повторно солзите го прекрија нејзиното лице. Се слушна КЛИК, ТОЈ ја доби совршената фотографија, но ја изгуби неговата инспирација засекогаш. ТАА се сврти и замина. ТОЈ остана да ги слуша нејзините црни петнаески, како ја оддалечуваат неговата судбина од него. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е снегот?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
На врв
Bottom