Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="elenibaka" data-source="post: 263751" data-attributes="member: 3427"><p>Имаше едно дрво.Внатре бевме јас и ти,крошната беше нашата љубов а небото наш покрив.Птиците беа украс на зоа гнездо..љубовта - наша топлина....огнот гореше се додека твоите усни не станаа мраз, се додека огнот во тебе не се разгори и погледна друга..Срцето кое како лудо гореше,сега освен лепливи снегулки нема ништо друго..се ми зеде..празнината секој ден се повеке се прошируваше и оставаше само траги,  бол..кога утрото ветарот грубо ке ме погалеше ме потсетуваше на твојот костенлив мирис...отварав порти без катанци, од една ву друга, но секој ден срцето ми се оладуваше, додека не  пукна како урнатина мраз...ме соголи...гранката ѕа која се држев пукна,се скрши..лисјата паднаа.А јас?А мене? Како соголено дрво кое ни во оган не горри, ни во мраз замрзнува,ни ветар го носи. А само на тоа место стои.На местото на кое го  напушти.Го остави без корен..Во  светлината го барав  мракот,а во мракот тебе.Обие солзи,овие рани како канџи те гребеа..но не и не...немаше место на кое не те побарав,на мисла кое не помислив,на сон во кој не те сонував,на желба во која не те побарав...но само тага...ме соголи....Тоа ли скаше? Ти бев играчка во раце....но животот е овој-- мрак за мене.....</p></blockquote><p></p>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата