Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Марија" data-source="post: 262387" data-attributes="member: 956"><p>Наутро многу тивко станувам од кревет.</p><p>На прсти чекорам низ собата.</p><p>Речиси без здив ги облекувам белата кошула и фармерките.</p><p>Безшумно ја отворам вратата од тоалетот. </p><p>Стравувам дека ќе ме дотолчи се што уште еднаш ќе премолчиме.</p><p>Неизбежно, две минути пред зад себе да ја затворам надворешната врата од станот, ја пуштам водата од чешмата да тече.</p><p>Со четкичката ги четкам забите.</p><p>Тогаш се буди тој.</p><p>Наслушувам како станува од креветот, го слушам паркетот како крцка под неговите чекори, знам се приближува, а миг потоа го гледам неговиот одраз во огледало.</p><p>Во истото огледало во кое се огледувам јас, четкајќи си ги забите.</p><p>Го гледам неговото збрчкано чело, полу затворените очи и тенките усни.</p><p>Мускулите му се исцртуваат додека несмасно посегнува по пастата.</p><p>Не зборуваме.</p><p>И двајцата немо сме посветени на четкањето заби.</p><p>Стоиме еден до друг, блиску, а толку далечен го чувствувам.</p><p>Веќе не распознавам дали нешто го загрижува, што го радува, не знам што размислува. Веќе не го познавам.</p><p>Не намерно ни се допираат рацете, но неговиот допир не ми ја наежува кожата како некогаш.</p><p>Неговиот допир ми е непознат, исто како да не ме допира.</p><p>Само повеќе ја зголемува празнината.</p><p>Ја проширува дупката меѓу нас.</p><p>Меѓу мене и странецот во огледало.</p><p>Странецот во огледало кој некогаш со зборот љубов се пишуваше.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Марија, post: 262387, member: 956"] Наутро многу тивко станувам од кревет. На прсти чекорам низ собата. Речиси без здив ги облекувам белата кошула и фармерките. Безшумно ја отворам вратата од тоалетот. Стравувам дека ќе ме дотолчи се што уште еднаш ќе премолчиме. Неизбежно, две минути пред зад себе да ја затворам надворешната врата од станот, ја пуштам водата од чешмата да тече. Со четкичката ги четкам забите. Тогаш се буди тој. Наслушувам како станува од креветот, го слушам паркетот како крцка под неговите чекори, знам се приближува, а миг потоа го гледам неговиот одраз во огледало. Во истото огледало во кое се огледувам јас, четкајќи си ги забите. Го гледам неговото збрчкано чело, полу затворените очи и тенките усни. Мускулите му се исцртуваат додека несмасно посегнува по пастата. Не зборуваме. И двајцата немо сме посветени на четкањето заби. Стоиме еден до друг, блиску, а толку далечен го чувствувам. Веќе не распознавам дали нешто го загрижува, што го радува, не знам што размислува. Веќе не го познавам. Не намерно ни се допираат рацете, но неговиот допир не ми ја наежува кожата како некогаш. Неговиот допир ми е непознат, исто како да не ме допира. Само повеќе ја зголемува празнината. Ја проширува дупката меѓу нас. Меѓу мене и странецот во огледало. Странецот во огледало кој некогаш со зборот љубов се пишуваше. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е снегот?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
На врв
Bottom