Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Luckky" data-source="post: 256274" data-attributes="member: 437"><p>Таа, по ништо различна вечер од сите останати, ме поведоа во зачадена соба со искинато кадифе, алкохол и безброј непознати лица. Тоа нешто Тие го нарекуваа забава. ,,Не припаѓаш тука, твојот немирен поглед ми го кажува тоа. Ајде” Тргнав, а на замагленото стакло од автомобилот низ танцот на капките дожд напишав - ШАНСА.</p><p></p><p>Ми рекоа дека сум ти само уште една авантура. Уште една бурна вечер и илјадници преспиени утра што ќе следат. Грубо и цинично. Без трошка срам, само низа зборови кои само од нивното спомнување знаат да те пресечат. Не. Срамежливо ги одбив.</p><p>Од тебе чув само едно кратко но длабоко ,Верувај” . И трапаво нашкрабав ВЕРБА.</p><p></p><p>Никогаш нема да успее. Сомнежи. Таму не припаѓаш.</p><p>Околку нас мал милион надвиснати планини од тежина , темни кругови под светли очи и изгребани колена.</p><p>Не осудуваат.</p><p>”Остави ги”, ми рече суво. Шепотот на љубовниците – Тие не го разбираат. Им одмавнав со ракавот, и збунето и необјасниво запишав - ЉУБОВ.</p><p>Дури сега сфаќам дека беше прејака светлина за Мракот. За Нив.</p><p>Знам дека го можеш ова. Немој сега. Поради нас. Ќе помине. Изгребав – ВРЕМЕ.</p><p></p><p>Го фрлија твојот лик во прав, заборав и ги разграбаа остатоците од нашиот спокој. Злобните ,,Тие”.</p><p>Никогаш. Не сега. Не тука. Не и ова. Не и јас. Не дозволив. Стана моја филозофија. Допишав ВЕЧНО.</p><p></p><p>Сега те нема. Ја нема и нивната врева. Се отргнав од ,,Тие” и сфатив колку без припадноста кон нив си се чувствувал сам додека си ги градел скелињата на моите соништа.</p><p></p><p>Сега стојат само имиња. Грст имиња слеани на едно стуткано ливче хартија. Сите твои имиња. Имиња кои ме направија сето она во што Тие се сомневаа. Пет букви. Борба, надеж, среќа, силна... Твоето име.. Твоите пет букви...</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Luckky, post: 256274, member: 437"] Таа, по ништо различна вечер од сите останати, ме поведоа во зачадена соба со искинато кадифе, алкохол и безброј непознати лица. Тоа нешто Тие го нарекуваа забава. ,,Не припаѓаш тука, твојот немирен поглед ми го кажува тоа. Ајде” Тргнав, а на замагленото стакло од автомобилот низ танцот на капките дожд напишав - ШАНСА. Ми рекоа дека сум ти само уште една авантура. Уште една бурна вечер и илјадници преспиени утра што ќе следат. Грубо и цинично. Без трошка срам, само низа зборови кои само од нивното спомнување знаат да те пресечат. Не. Срамежливо ги одбив. Од тебе чув само едно кратко но длабоко ,Верувај” . И трапаво нашкрабав ВЕРБА. Никогаш нема да успее. Сомнежи. Таму не припаѓаш. Околку нас мал милион надвиснати планини од тежина , темни кругови под светли очи и изгребани колена. Не осудуваат. ”Остави ги”, ми рече суво. Шепотот на љубовниците – Тие не го разбираат. Им одмавнав со ракавот, и збунето и необјасниво запишав - ЉУБОВ. Дури сега сфаќам дека беше прејака светлина за Мракот. За Нив. Знам дека го можеш ова. Немој сега. Поради нас. Ќе помине. Изгребав – ВРЕМЕ. Го фрлија твојот лик во прав, заборав и ги разграбаа остатоците од нашиот спокој. Злобните ,,Тие”. Никогаш. Не сега. Не тука. Не и ова. Не и јас. Не дозволив. Стана моја филозофија. Допишав ВЕЧНО. Сега те нема. Ја нема и нивната врева. Се отргнав од ,,Тие” и сфатив колку без припадноста кон нив си се чувствувал сам додека си ги градел скелињата на моите соништа. Сега стојат само имиња. Грст имиња слеани на едно стуткано ливче хартија. Сите твои имиња. Имиња кои ме направија сето она во што Тие се сомневаа. Пет букви. Борба, надеж, среќа, силна... Твоето име.. Твоите пет букви... [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
На врв
Bottom