Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Аркантос" data-source="post: 253294" data-attributes="member: 1768"><p>Парчиња. Едното на аголот каде што ја остави неа. Друго во куќата каде што го минав сиот живот. Трето не знам на кое место. </p><p>Парчиња. Едно во моето срце, друго во моите мисли, а третото во битието на сестра ми.</p><p>Парчиња. Тоа ќе најдеш ако некогаш се вратиш.</p><p>Не знам зошто воопшто размислувам на минималната шанса ти некогаш воопшто да помислиш на нас. Луд сум што се’ уште се надевам дека сакаш да се вратиш.</p><p>Всушност чекај... Како може да се вратиш на место каде што никогаш не си бил? Како може твојот чекор да те одведе на уличка по која никогаш не си минал?</p><p>Знам... луд сум. Луд, затоа што се’ уште во мојата глава вирее мисла дека ти некогаш ќе не почувствуваш како нешто свое и ќе не побараш.</p><p>Знам... не го гледам она што сите го гледаат. Она што веќе дојде време конечно да го видам.</p><p>Конечно време е да видам дека ти...</p><p>Ти... виновникот за моето постоење.</p><p>Ти... креаторот на моето чекорење.</p><p>Ти... оној што би требало да го наречам со име кое никогаш го немам изговорено. </p><p>Ти... никогаш нема да се вратиш. Никогаш не си бил тука. Никогаш нема да бидеш.</p><p>Знам, време е да го видам тоа и да продолжам напред.</p><p>Но... како можам да продолжам кога љубопитноста упорно ме тера да гледам назад, за да го видам она што никогаш не сум го видел. Но, како да видам нешто што никогаш не било тука?</p><p>Дали гледаш човеку? Премногу точки. Премногу мисли кои немаат свој крај.</p><p>Дали гледаш човеку? Премногу чувства. Премногу прашања што немаат свој одговор.</p><p>Човеку! Како да го завршам ова писание кое не го ни започнав како што треба?</p><p>Сепак... те молам, ако некогаш се вратиш... помогни ми да ги составам сите овие парчиња. Помогни ми да сфатам зошто...</p><p>Помогни ми овие мои мисли конечно да имаат некоја концепција и смисла...</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Аркантос, post: 253294, member: 1768"] Парчиња. Едното на аголот каде што ја остави неа. Друго во куќата каде што го минав сиот живот. Трето не знам на кое место. Парчиња. Едно во моето срце, друго во моите мисли, а третото во битието на сестра ми. Парчиња. Тоа ќе најдеш ако некогаш се вратиш. Не знам зошто воопшто размислувам на минималната шанса ти некогаш воопшто да помислиш на нас. Луд сум што се’ уште се надевам дека сакаш да се вратиш. Всушност чекај... Како може да се вратиш на место каде што никогаш не си бил? Како може твојот чекор да те одведе на уличка по која никогаш не си минал? Знам... луд сум. Луд, затоа што се’ уште во мојата глава вирее мисла дека ти некогаш ќе не почувствуваш како нешто свое и ќе не побараш. Знам... не го гледам она што сите го гледаат. Она што веќе дојде време конечно да го видам. Конечно време е да видам дека ти... Ти... виновникот за моето постоење. Ти... креаторот на моето чекорење. Ти... оној што би требало да го наречам со име кое никогаш го немам изговорено. Ти... никогаш нема да се вратиш. Никогаш не си бил тука. Никогаш нема да бидеш. Знам, време е да го видам тоа и да продолжам напред. Но... како можам да продолжам кога љубопитноста упорно ме тера да гледам назад, за да го видам она што никогаш не сум го видел. Но, како да видам нешто што никогаш не било тука? Дали гледаш човеку? Премногу точки. Премногу мисли кои немаат свој крај. Дали гледаш човеку? Премногу чувства. Премногу прашања што немаат свој одговор. Човеку! Како да го завршам ова писание кое не го ни започнав како што треба? Сепак... те молам, ако некогаш се вратиш... помогни ми да ги составам сите овие парчиња. Помогни ми да сфатам зошто... Помогни ми овие мои мисли конечно да имаат некоја концепција и смисла... [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
На врв
Bottom