Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Luckky" data-source="post: 241486" data-attributes="member: 437">Сега кога ќе размислам, ни самата не знам што ме натера да скршнам низ чакалот, десно, тоа врело и пеколно попладне.Можеби дека тоа беше последната шанса да го почувствувам тоа недефинирано чувство повторно. Којзнае.Никогаш не ја сфатив суштината на тие попатни скршнувања, но без разлика на се', немо верував во нив. Да, не ја сфаќав суштината, но прилично ја чувствував несвесната потреба од истите.Колку подалеку од другите толку поблиску меѓу себе, зарем не?Секогаш велеше дека ги знаеш совршените места за бегство, патчиња кои секогаш свртуваа десно од патоказите. И навистина беа посебни на свој начин. Беа од оние места каде додека присуството на човечката нога отупавува, мирисот на љубовта чиниш постепено, добива поостра и посилна нота.Места, на кои твојата ведра синоока насмевка ми се смееше погласно. Места, каде што напукнатата земја зема заслужена одишка од целодневната врелина на златното зајдисонце, а летниот ветер мириса на свежа слобода.Места на кои можеш многу лесно да се изгубиш но многу почесто да се пронајдеш.Ако знаеш како.И ако имаш со кого.Погледот ми застана на правта насобрана на моите кафени чевли. ,,О Боже, тогаш не ја забележував!". Најверојатно не ми ни била важна, горко и искрено си признавам.Денес се е поразлично од тогаш. Освен оваа егзотична горештина.Денес имам само куфер недогорена надеж обвиена во неколку прста прашина - тој ина неколку зрна слобода. Сфаќам, не е стрмнината пред мене што ме изморува додека бесконечно патувам, туку зрнцето песок залутано во мојот десен чевел. Смешно, толку мало а буди толку многу полузаспани емоции.Го запалив автомобилот и тргнав пополека. По навика свртив десно...Дестинација : Непозната.</blockquote>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата