Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="True_Blood" data-source="post: 237677" data-attributes="member: 310"><p>Истуткана во својот перфекционизам на самокритика, стасав до шалтер за наплата на сопствената тврдоглавост. Нека е, дефинициите одамна ги потпишав.</p><p></p><p>Во вртоглаво инсиративна сензација, решен е митот околу теглата со слатко од јагоди. Чие е? </p><p>Мое или твое? </p><p>Не е важно.</p><p></p><p>Доволни се снопчињата излитена илузија дека функционираме во совршенство. </p><p>Не сакам и не можам да ги собирам стаклените парчиња од иконата што ја крстивме доверба. Јалови ми се. </p><p>Не сакам и не можам да бидам собрана во мала картонска кутија што ќе ме гуши, што ќе ми ги затвори хоризонтите на теориите на самосакањето. Ма, немој!</p><p></p><p>Борбата за доживување на нирвана ме изморува, кога се води на прашлив терен. Нејасен и замаглен токму од нашите луди лупања по неговиот грб, изгубен од мапата на вредности кои допираат во срж.</p><p></p><p>Мака ми е! </p><p>Кога сум уопрно силна и храбра, кога сум беспрекорно спокојна и тивка.</p><p>Мака ми е кога целам кон висини што не се одсликуваат во моите зеници. </p><p></p><p>И избувнав од лушпите, се прелеав во метафори и скриени пораки, а уствари само сакам да водиме љубов.</p><p>Напнат ден, напнати сме и ние.</p><p>А, страста ме упропастува перверзно страшно. И ме издигнува. И го чекам меѓу моите прсти. И ме љуби како избезумен јавач на апокалипсата.</p><p>Залудно. Немоќни сме.</p><p>Многу си должевме, добивме ништо.</p><p>Малку посакавме, испостивме сешто.</p><p>Ќе заврши ли сонот, а започне проклетија крстена од ништожност со млако име - ЗАБОРАВ?</p><p>Нека, за ситните во кои се претворивме, најлесно е.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="True_Blood, post: 237677, member: 310"] Истуткана во својот перфекционизам на самокритика, стасав до шалтер за наплата на сопствената тврдоглавост. Нека е, дефинициите одамна ги потпишав. Во вртоглаво инсиративна сензација, решен е митот околу теглата со слатко од јагоди. Чие е? Мое или твое? Не е важно. Доволни се снопчињата излитена илузија дека функционираме во совршенство. Не сакам и не можам да ги собирам стаклените парчиња од иконата што ја крстивме доверба. Јалови ми се. Не сакам и не можам да бидам собрана во мала картонска кутија што ќе ме гуши, што ќе ми ги затвори хоризонтите на теориите на самосакањето. Ма, немој! Борбата за доживување на нирвана ме изморува, кога се води на прашлив терен. Нејасен и замаглен токму од нашите луди лупања по неговиот грб, изгубен од мапата на вредности кои допираат во срж. Мака ми е! Кога сум уопрно силна и храбра, кога сум беспрекорно спокојна и тивка. Мака ми е кога целам кон висини што не се одсликуваат во моите зеници. И избувнав од лушпите, се прелеав во метафори и скриени пораки, а уствари само сакам да водиме љубов. Напнат ден, напнати сме и ние. А, страста ме упропастува перверзно страшно. И ме издигнува. И го чекам меѓу моите прсти. И ме љуби како избезумен јавач на апокалипсата. Залудно. Немоќни сме. Многу си должевме, добивме ништо. Малку посакавме, испостивме сешто. Ќе заврши ли сонот, а започне проклетија крстена од ништожност со млако име - ЗАБОРАВ? Нека, за ситните во кои се претворивме, најлесно е. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е тревата?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
На врв
Bottom