Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Anakin" data-source="post: 236799" data-attributes="member: 1770"><p><strong>Заборав</strong></p><p></p><p>Тогаш беше слатко се, дури и кога немавме пари наоѓавме начини. Крадевме ! Да крадевме , ама крадевме љубов, крадевме убавина, го крадевме денот. Јас и тогаш многу се плашев. Тоа резултираше со тапа главоболка. Што ќе правиме понатаму?! Незнам сине, ќе се снајдеме ми велеше. Тој во неговите најубави години и детето до него. Сонувавме за раскошни завеси...за појадок на ривиерата , онаму кај нај зелените дрвја што растат на градите на мајка Франција. Само навечер не се чувствував убаво. Тој на пола сон стануваше , небаре е свеж и радосен , ми ги палеше ламбичките на елката. Кај нас елката стоеше накитена цела година. Незнам зошто. Мислам дека Божиќниот ден го доживувавме премногу интимно. Не дека било поинаку...не дека било поубаво...едноставно го доживувавме интимно. Му беше жал што веќе неможам да ги носам црвено-црните сандали што ми ги купи. Ги израснав! Ах , колку бев среќна кога ми ги купи. Во Франција, чевлите секогаш го заменуваа и го занемуваа сивилото. На тапетите се распослала вагата. Не можеме веќе вака. Болен и гладен тој најмил мој, и до него румена млада девојка. Честопати ја читавме <span style="color: #000000"><em><span style="font-family: 'sans-serif'">Les Miserables , </span></em>и честопати се смеевме мсилејќи дека Иго, можеби за нас ја напишал оваа приказна. Времето го нагази. Нагази и смртта. Завесите и ривиерата потонаа во Заборав. Тапетите немаат влага. Еден куп сандали кои што ништо не значат. Оние ''неговите'' , нежно завиткани во најмекиот кашмир , сега чекаат ново време. Чекаат ново младо кое што ќе им се радува . Не постои Божиќната елка. Ах, колку многу сакав да сочувам се. Сакав да останам во времето. Сакав кога навечер ќе се исплашам во сонот , да почувствувам едно бледо насмеано лице....и пак ...заборав! Најзелените дрвја ги заменија огромни трговски центри и банки....заборав! Само една работа не можеше да ја избрише ! Татко, толку многу ми недостигаш !</span></p><p></p><p><span style="color: #000000">Божиќниот ден беше на повидок ....</span></p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Anakin, post: 236799, member: 1770"] [B]Заборав[/B] Тогаш беше слатко се, дури и кога немавме пари наоѓавме начини. Крадевме ! Да крадевме , ама крадевме љубов, крадевме убавина, го крадевме денот. Јас и тогаш многу се плашев. Тоа резултираше со тапа главоболка. Што ќе правиме понатаму?! Незнам сине, ќе се снајдеме ми велеше. Тој во неговите најубави години и детето до него. Сонувавме за раскошни завеси...за појадок на ривиерата , онаму кај нај зелените дрвја што растат на градите на мајка Франција. Само навечер не се чувствував убаво. Тој на пола сон стануваше , небаре е свеж и радосен , ми ги палеше ламбичките на елката. Кај нас елката стоеше накитена цела година. Незнам зошто. Мислам дека Божиќниот ден го доживувавме премногу интимно. Не дека било поинаку...не дека било поубаво...едноставно го доживувавме интимно. Му беше жал што веќе неможам да ги носам црвено-црните сандали што ми ги купи. Ги израснав! Ах , колку бев среќна кога ми ги купи. Во Франција, чевлите секогаш го заменуваа и го занемуваа сивилото. На тапетите се распослала вагата. Не можеме веќе вака. Болен и гладен тој најмил мој, и до него румена млада девојка. Честопати ја читавме [COLOR=#000000][I][FONT=sans-serif]Les Miserables , [/FONT][/I]и честопати се смеевме мсилејќи дека Иго, можеби за нас ја напишал оваа приказна. Времето го нагази. Нагази и смртта. Завесите и ривиерата потонаа во Заборав. Тапетите немаат влага. Еден куп сандали кои што ништо не значат. Оние ''неговите'' , нежно завиткани во најмекиот кашмир , сега чекаат ново време. Чекаат ново младо кое што ќе им се радува . Не постои Божиќната елка. Ах, колку многу сакав да сочувам се. Сакав да останам во времето. Сакав кога навечер ќе се исплашам во сонот , да почувствувам едно бледо насмеано лице....и пак ...заборав! Најзелените дрвја ги заменија огромни трговски центри и банки....заборав! Само една работа не можеше да ја избрише ! Татко, толку многу ми недостигаш ![/COLOR] [COLOR=#000000]Божиќниот ден беше на повидок ....[/COLOR] [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е снегот?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
На врв
Bottom
