Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="parvati" data-source="post: 219688" data-attributes="member: 146"><p>Се сеќавам...</p><p>Тоа беше улица која поминуваше покрај гнездото на моето детсво,местото каде што безгиржно чекореа штотуку испилени мали суштестфа, местото каде што детската смеа се преплетуваше медодијата на брзоплетите славјечиња, со лаежот на маалското кутре.</p><p>Беше тоа сивило од врел нерамен асфалт, кој од далеку трепереше како оаза во мала пустина, чиниш бетонот вибрира и игра заедно со сончевите зраци, изгледаа како едно, тие беа едно, тие беа розеви...</p><p>И не така црно сивата улица беше црна, тогаш беше жива, улицата беше детско катче, улицата беше розева..</p><p>Се што се случуваше таму беше како од некоја разиграна детска бајка, шарено виножитно место кое што од безгришните мали испотени обрафчиња изгледаше како некоја страница од детските боенки во градинка...</p><p>Трчавме,пеевме, се смеевме... Бевме зелени и мали, а сепак големи и розеви</p><p>Бевме тоа што сега не сме, задно со улицата бевме како едно, безгрижни и чисти како утринската роса.Беше тоа круг оставен од розеви насмевки и безвременски игри, круг кој ги создаваше нијансите на розевата боја, круг кој се вртеше непрестајно и брзо..</p><p>Но сепак згасна. Пораснавме, улицата е црна и тивка, сива и додадна..</p><p>Се што остана е розевата меморија во нашите развиени бледосиви мисли, таа никога нема да згасне</p><p></p><p>Едит: Не сам пишуваја овакфи стфари од средњу школу, не ми се смејте мноо, само малце : )</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="parvati, post: 219688, member: 146"] Се сеќавам... Тоа беше улица која поминуваше покрај гнездото на моето детсво,местото каде што безгиржно чекореа штотуку испилени мали суштестфа, местото каде што детската смеа се преплетуваше медодијата на брзоплетите славјечиња, со лаежот на маалското кутре. Беше тоа сивило од врел нерамен асфалт, кој од далеку трепереше како оаза во мала пустина, чиниш бетонот вибрира и игра заедно со сончевите зраци, изгледаа како едно, тие беа едно, тие беа розеви... И не така црно сивата улица беше црна, тогаш беше жива, улицата беше детско катче, улицата беше розева.. Се што се случуваше таму беше како од некоја разиграна детска бајка, шарено виножитно место кое што од безгришните мали испотени обрафчиња изгледаше како некоја страница од детските боенки во градинка... Трчавме,пеевме, се смеевме... Бевме зелени и мали, а сепак големи и розеви Бевме тоа што сега не сме, задно со улицата бевме како едно, безгрижни и чисти како утринската роса.Беше тоа круг оставен од розеви насмевки и безвременски игри, круг кој ги создаваше нијансите на розевата боја, круг кој се вртеше непрестајно и брзо.. Но сепак згасна. Пораснавме, улицата е црна и тивка, сива и додадна.. Се што остана е розевата меморија во нашите развиени бледосиви мисли, таа никога нема да згасне Едит: Не сам пишуваја овакфи стфари од средњу школу, не ми се смејте мноо, само малце : ) [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е тревата?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
На врв
Bottom
