Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Saladin" data-source="post: 219352" data-attributes="member: 272">Чекорам... Сосем сам... По дождливата калдрма. Некогаш толку препознатлива, толку мила и привлечна. Тоа беше таа улица. Каде погледите прв пат ни се сретнаа. Кога држејќи се за рака, си се смешкавме еден кон друг. Кога се корнев во себе за да ти признам дека си убава.  Кога плачеше со мене штом ми соопшти дека заминуваш. Ја шетав и кога бев осамен, со огромна верба дека се е во ред со тебе. Дека кога ќе се вратиш, ќе направиме уште неколку низи на нашата улица. Поплочена со спомените кои и ден денес ми искраднуваат насмевка. Горчлива насмевка. Траеше кратко потоа. Еднаш, два пати. Колку да ми кажеш дека не ме имаш заборавено. А ме имаш, откако замина оттука знаев дека е така. Уште тогаш. Последниот пат. Кога за прв пат ги слушнав зборовите кои издаваа болка. Дека нема повеќе никогаш да биде исто. Истата улица. Истите коцки камен тогаш обложени со среќа до заборавот. Сега срудени и влажни. Наеднаш се` пукна. Не беше истата, ни од далеку. Сите случувања од розевата улица ги обои со бојата на индиферентноста. Боја, која тек допрва ги заплискува моите чисти кондури.</blockquote>

Верификација: Каква боја е Сонцето?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата