Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Luckky" data-source="post: 167511" data-attributes="member: 437"><p>Боли. Знам дека боли. Суетата тивко ја распарува тишината на мојата душа. Конец по конец. Плетка по плетка. Кога е бесна и пргава, а ја убедував да остане трпелива.</p><p></p><p>Студи. Премногу студи. Мразни снегулки се лепат на пулсот на срцето, чиј плач кондензира на ѕидовите на моите однапред срушени сништа. Кога е уплашено и разбезумено а го преколнував да биде добро.</p><p></p><p>Tрепери..Трепери нечујно како грст од јасика. Склопчена во залезот, надежта со сета своја грациозност и скршеност. Размислувам, па така и треба. Заслужи. Ја премолував да го скине јазолот и да ми дозволи да паднам. Таа сакаше да балансира.</p><p></p><p></p><p>Се губи. Сета моја гордост. Сите мои илузии. Целиот мој свет,се кинат во вителот, партали од пепел. Соголена до срж, поткашлувам и се молам овој пат судбината да биде милостлива во сокакот зад следниот агол. Гола и искрена. Без лаги и лавиринти. А таму ме чекаш ти....</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Luckky, post: 167511, member: 437"] Боли. Знам дека боли. Суетата тивко ја распарува тишината на мојата душа. Конец по конец. Плетка по плетка. Кога е бесна и пргава, а ја убедував да остане трпелива. Студи. Премногу студи. Мразни снегулки се лепат на пулсот на срцето, чиј плач кондензира на ѕидовите на моите однапред срушени сништа. Кога е уплашено и разбезумено а го преколнував да биде добро. Tрепери..Трепери нечујно како грст од јасика. Склопчена во залезот, надежта со сета своја грациозност и скршеност. Размислувам, па така и треба. Заслужи. Ја премолував да го скине јазолот и да ми дозволи да паднам. Таа сакаше да балансира. Се губи. Сета моја гордост. Сите мои илузии. Целиот мој свет,се кинат во вителот, партали од пепел. Соголена до срж, поткашлувам и се молам овој пат судбината да биде милостлива во сокакот зад следниот агол. Гола и искрена. Без лаги и лавиринти. А таму ме чекаш ти.... [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е тревата?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Пишуваме на зададена тема (прашања и предлози)
На врв
Bottom