Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Electra" data-source="post: 85112" data-attributes="member: 229">Да седнам да оговарам со саати, не фала, имам попаметни теми за разговор, ама, да не се праиме на три ипол, не постои личност која барем два реда муабет не разменила за (прости, секојдневни примери) тоа колку лоша карактеристика имал некој, која глупост треснал/а, како невкусно се облекол и слично. Едноставно механички иде. Дојдено е до степен што веќе и не ни навлегува во свеста како оговарање. Ама, има разлика од тоа до џаболебарење и ширење приказни за да биде „поинтересно.“Јас признавам, знам да плеснам некоја captain obvious реченица што секој ја мисли, а не ја кажува. Утре кажаното и јас самата ќе го заборавам, ама кога е тука и сега, се случува да прокоментирам, а понатака како ќе се развива, не ме занима, оти нема со свои очи да видам. Мета сигурно сум била, ехее, едноставно и си знам дека на многу им сметаат некои мои карактеристики, вклучувајќи ја и најважната - кажувам кога нешто ми смета кај нив, и многу јасно, тоа не е сфаќано како конструктивна критика, туку сигурно фрчат коментари дека јас сум караконџула на која се’ и сметало, сум се погледнала ли себе прво, демек јас кутрата безгрешна се мислам и што ти знам таму.И интересното е што никогаш, ама никогаш, ниту некој ми кажал дека сум била нечија мета, ниту пак самата сум трчала да откријам. Безвезно ми е, доволно ми е што јас си се знам себе, а да трчам од еден до друг да слушам различни стории кој што кажал, па да си чукам глава, да се нервирам зашто така, па ова па она, тоа ич.Секое чудо (па и оговарањето) за три дена, и не би да го пролонгирам.</blockquote>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата