Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Секојдневен живот
Кариера
Огласи за вработување
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Шмекси" data-source="post: 123980" data-attributes="member: 193"><p>Глеј, потекнувам од да не речам сиромашно семејство.Мајка ми работела во фирма која е жртва на приватизацијата.Фирмата отиде во стечај.Татко ми исто така работеше во фирма во која што плата не земаа по 5/6 месеци.</p><p>Јас сум немал ништо.Ама баш буквално.Додека сите мои врсници оделе на одмор уште во 6-то одделение јас сум си седел дома.</p><p>Сум имал едвај два пара фармерки и само 1 пар патики, кои постојано сум ги менувал за да не си мислат другите дека немам доволно облека.</p><p>Да напоменам дека и моите најдобри другари биле во иста ситуација ко мене.</p><p>Кога веќе станав поголем, се трудев да најдам работа ама залудно.Сум бил измачуван максимално, за 300 денари дневница од која морав 100 денари да одвојам за превоз, и 50 денари за јадење.</p><p>Толку голема омраза имав према тие што така искористуваат физичка сила на работникот што постојано ми се зголемуваше волјата за да направам нешто за себе во овој живот.</p><p>Како сум се снашол за пари, дали сум крадел, дали сум продавал, собрав пари со моите другари.Многу пари.</p><p>Решивме да отвориме бизнис.Сите пари ги вложивме во тој бизнис.Пропадна.</p><p>И повторно истата песна, цела година не сум знаел што е ден а што ноќ, изложувајќи го сопствениот живот на ризик за да стигнам до пари.</p><p>И повторно отворивме бизнис.И успеа.</p><p>Од парите од бизнисот, иако не беа многу, успеав на моите да им потпомогнам да си отворат приватна работилница/продавница за она што го работеле некогаш на времето.</p><p></p><p>Така да, ако јас не сум ценел/не ценам пара и ако јас не знам како се заработува пара гадно си се заебал.Ниедна пара на светот не ми е доволно за да ги исплатат сите мои непреспани ноќи, стресови, трауми и слично.</p><p>Максимално се трудам работниците да имаат плата.Јебига, да можам би ги осигурал на 30.000, ама големи се придонесите.Државата е крива така? Да.</p><p>И сеуште ќе крадам.Како што она крадеше и испозатвори огромни фирми и моите останале без работа.</p><p></p><p>И да бе, шеф сум.Нели по дифолт шефовите се глупи, да му е**м мајката, како јас не бев шеф.</p><p>Сите муабети ги знам.Не мора да потенцираш кој е глуп а кој не.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Шмекси, post: 123980, member: 193"] Глеј, потекнувам од да не речам сиромашно семејство.Мајка ми работела во фирма која е жртва на приватизацијата.Фирмата отиде во стечај.Татко ми исто така работеше во фирма во која што плата не земаа по 5/6 месеци. Јас сум немал ништо.Ама баш буквално.Додека сите мои врсници оделе на одмор уште во 6-то одделение јас сум си седел дома. Сум имал едвај два пара фармерки и само 1 пар патики, кои постојано сум ги менувал за да не си мислат другите дека немам доволно облека. Да напоменам дека и моите најдобри другари биле во иста ситуација ко мене. Кога веќе станав поголем, се трудев да најдам работа ама залудно.Сум бил измачуван максимално, за 300 денари дневница од која морав 100 денари да одвојам за превоз, и 50 денари за јадење. Толку голема омраза имав према тие што така искористуваат физичка сила на работникот што постојано ми се зголемуваше волјата за да направам нешто за себе во овој живот. Како сум се снашол за пари, дали сум крадел, дали сум продавал, собрав пари со моите другари.Многу пари. Решивме да отвориме бизнис.Сите пари ги вложивме во тој бизнис.Пропадна. И повторно истата песна, цела година не сум знаел што е ден а што ноќ, изложувајќи го сопствениот живот на ризик за да стигнам до пари. И повторно отворивме бизнис.И успеа. Од парите од бизнисот, иако не беа многу, успеав на моите да им потпомогнам да си отворат приватна работилница/продавница за она што го работеле некогаш на времето. Така да, ако јас не сум ценел/не ценам пара и ако јас не знам како се заработува пара гадно си се заебал.Ниедна пара на светот не ми е доволно за да ги исплатат сите мои непреспани ноќи, стресови, трауми и слично. Максимално се трудам работниците да имаат плата.Јебига, да можам би ги осигурал на 30.000, ама големи се придонесите.Државата е крива така? Да. И сеуште ќе крадам.Како што она крадеше и испозатвори огромни фирми и моите останале без работа. И да бе, шеф сум.Нели по дифолт шефовите се глупи, да му е**м мајката, како јас не бев шеф. Сите муабети ги знам.Не мора да потенцираш кој е глуп а кој не. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Секојдневен живот
Кариера
Огласи за вработување
На врв
Bottom
