Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Electra" data-source="post: 348955" data-attributes="member: 229">Ако едно нешто имам научено од пропали врски, е дека таквата т.н. љубов е всушност идеализирање.Тоа издигање од земја, па нема друг/а таков/ва да најдам, па што би било кога би било (ова највеќе убива)... Самите си ствараме патетика, се доживуваме ко трагични херои од дело на Шекспир, ги вергламе убавите моменти, занемарувајќи ги неубавите што довеле до пропаст, па ако приказната одеднаш се прекинала или не сме на расчистено, се држиме за некои сламки надеж, си наоѓаме непостоечки сигнали што другиот веројатно и воопшто не ги праќа, па правиме филмови каде сфаќаме како не можеме еден без друг, па трчаме еден кон друг во дождлива ноќ во 2 наутро, каде проблемите исчезнуваат и почнуваме одново.Реалноста е само дека во тој период нема друг/а што би ти ја стресол/ла земјата под нозе. Нормално, секој треба да си даде период да олади, а не да влетува во нова врска со надеж дека ќе се залечи, па емоционално да го исцрпи новиот партнер со свои нерасчистени бљувотини.Доброто е што кога ќе се оправиш од таква токсична ситуација, многу јасно ги гледаш фалинките и си спокоен што не траело.Нема ништо романтично, а уште помалку фатална љубов во тоа некој да те прави да се осеќаш осамено и депресивно речиси цело време. За жал, треба човек да се изгори и да стекне некоја зрелост за да го сфати тоа.</blockquote>

Верификација: Колку нозе има кучето? (напишете со букви)

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата