Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Saladin" data-source="post: 321164" data-attributes="member: 272">Зависи све од многу фактори...Зависи од тоа колку родителите навистина мислеле на своите деца и ги обезбедиле со основната егзистенција - стан уште пред децата да отидат на училиште. Зависи од менталниот склоп на децата што родителите првично им го оставиле а потоа и општеството. Ако зборуваме за колку толку чесна заработка, зависи од тоа колку децата се научени да работат уште од релативно млади години. Децата со високи очекувања најчесто се или премногу дигнати и газат буквално се` пред себе, или се разочарани и не се нафаќаат да се подобрат туку едноставно вегетираат. Мислам дека луѓе кои имаат пројдено сешто низ животот имаат повеќе предизпозиции да се снајдат барем кога станува збор за независноста. Тие не се срамат од себе си, егото им е поприлагодливо, иако неколкупати претрпеле трауми, можат полесно да се адаптираат. Сеа гледано од социолошко културните одлики, посебно во наши услови независноста е многу многу тешко остварлива. Ќе бидам лошиот чичко но гледано на тоа што во мое време на многу од мојата генерација па и помлади се трошеше бесмислено на ситнурајки наместо на обезбедување уште од мали нозе, мислам дека менталниот склоп тука игра важна улога. Ти не може да го играш америчкиот сон во општество каде работното место не ти е загарантирано или па утредента кога би те шутнале да најдеш работа во истиот момент. Мораш да размислуваш 3 чекори унапред и да делуваш многу многу скромно. Пример во мојата генерација знам деца кои реално немаа вода во очи но затоа секогаш беа обезбедени со најскапата облека и најдобриот геџет- компјутер. Тоа во америка не е луксуз бидејќи со 2-3 дневници секој би можел да си приушти. Во наши услови тоа итекако се смета за луксуз. За да го направиш детето независно, прво мора да го натераш оноа што го добива од тебе дека е еден вид на нешто што со тек на време мора да го заслужи за да го вреднува. Не може да го опсипуваш со еден куп ствари, а ти сирот голтар не знаеш да скрпиш 2 со 2.  И мора да го стекнеш со некои позитивни навики иначе џабе му е после диплома, магистерска ако во животот немал еден ден работно искуство. Се вратив на индивидуата па ќе ставам поопширно малку. Една од најбитните работи е ако имаш прилика да инвестираш во недвижнини а во моментот освен домот во кој живеете немаш никаква друга алтернатива, стори го тоа. Па макар и било некоја гарсоњера, барем за почеток. Реков погоре за опсипување на детето со внимание сум против но тоа не важи за ова. Ти веќе ќе го научиш детето да не се лови на ситници, да не биде трошкаџија, така да тоа кога ќе дојде денот за одселување веќе ќе ги има работите извагано на страна и ќе цени многу повеќе. Што се тиче проблемот човек сам да почне од старт без смештај и работа во државава, воопшто не е возможно или е возможно да се пресели во некоја поевтина околина, да живее под кирија, да црнчи од јутра до сутра заедно со жена му, да не види бел ден... во такви робовски услови благодарам но не, тоа не е живот. Но многумина го живеат за жал.  Да бидам искрен, од психолошки аспект донекаде ќе разберам приврзаност со пријатели, фамилија мајка татко. Но од аспект на патриотизам ми е дебилно и би го фатил првиод воз за надвор.</blockquote>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата