Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="lady_blue" data-source="post: 336112" data-attributes="member: 67">Не знам дали може да се смета за насилство пукањето на водењак или сечење без дозвола од родилката. Ваљда си велиш тие поќе знаат дали треба и кога треба да постапат така. Барем се надеваш дека поќе знаат.Јас двата пати се породив со царски рез. И двата пати се чувствував не ко царица ами ко магарица. Додуша вториот пат беше донекаде покултурно, барем шо се однесува до условите, оти начекав пресно реновирано одделение, со убави и чисти соби и тоалети на ниво на хотел. Како е сега, не знам.Не ми се дереле, ама си играа мајтап, кога се жалев за второто дека нешто не е во ред и дека болката не е како шо треба, ми велеа абе ајде, ти сакаш ко за првото, да си легниш, да те заспиеме и да си поминиш без мака. На крајот испадна дека ако почекаа уште некоја минута, ќе си умревме и јас и детето, оти имав страшно внатрешно крварење. Ова му беше кажано на маж ми лично од докторот. Истиот доктор, следниот ден ми кажа  „ех, мачна душо, ти не си била за да раѓаш“. Мислам дека тој ден воопшто не беше денот за да се породам, иако според нивните пресметки доцнев неколку дена. Бебто не беше спуштено воопшто. Па ем ми го пукнаа водењакот, ем ми настегаа инекции и појма немам шо друго за да го убрзаат процесот, за накрај да се решат за царски.И така...... вака накратко кажано. Порано ми тежеше темава поприлично, ама со време изгледа ја процесирав. Сум ја раскажувала и пишувала во детали многу пати, па веќе не ми се зборува надолго.</blockquote>

Верификација: Колку нозе има кучето? (напишете со букви)

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата