Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Во здраво тело здрав дух
Здравје и состојба на духот
Молчеливи луѓе
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="LadyInPink" data-source="post: 58040" data-attributes="member: 153"><p>Јас бев таква. Молчалива и срамежлива. Ако ме прашаш ќе одговорам, ако не ќе си ќутам. </p><p>Во друштво да се вклучев во муабет или дискусија шанса немаше. Нем посматрач на местото на настанот бев.</p><p>Исто и школо, на часови некогаш не кревав рака од срам. А да кажувам од место како некои, не доаѓаше во предвид.</p><p>Едноставно срам ми беше, немав самодоверба.</p><p>За ова придонесе и ситуацијата низ која минував тогаш бидејки јас не бев таква од мала. Но, во тој период имаше ситуации и случувања кои многу влијаеја на мојата психа и мислам дека тоа беше главна причина за мојата молчаливост и повлеченост.</p><p>Кога се запишав во средно целосно ја сменив околината, па се сменив и јас.</p><p>Одбрав школо во кое само со еден соученик се знаев од малечка и со никој друг. Го сменив и градот во кој дотогаш живеев т.е. си се вратив дома. И се тргна кон подобро. Се ослободив од срамот и ја повратив самодовербата.</p><p>Почнав да се дружам повеќе, да зборувам со соучениците, се вклучував во разговори и кога не бев прашана...</p><p>Бидејки бев една од малкуте одлични ученици во класот почнав да станувам се поактивна на часовите, да кревам рака, да се вклучувам во дискусии и сл. Тоа дополнително ми ја зголеми самодовербата и се повеќе се ослободував.</p><p>Градев добри односи и со професорите односно целев кон градење на еден пријателски однос со сите, а не строго формален.</p><p>И тие ми помогнаа многу.</p><p>Во овие две години се сменив многу на тоа поле. Мислам дека, можеби не беше клучен фактор, но сепак беше значаен промената на местото на живеење и средината. Дома си е дома, сепак.</p><p>И најверојатно односот т.е. блискоста која ја постигнав со повеќе луѓе особено со татко ми ми помогна да стнам личност која сега зборува како навиена и секогаш има нешто да каже.<img src="/images/emoji/smile_animated.png" class="smilie" loading="lazy" alt=":)" title="Насмевка :)" data-shortname=":)" /></p></blockquote><p></p>
[QUOTE="LadyInPink, post: 58040, member: 153"] Јас бев таква. Молчалива и срамежлива. Ако ме прашаш ќе одговорам, ако не ќе си ќутам. Во друштво да се вклучев во муабет или дискусија шанса немаше. Нем посматрач на местото на настанот бев. Исто и школо, на часови некогаш не кревав рака од срам. А да кажувам од место како некои, не доаѓаше во предвид. Едноставно срам ми беше, немав самодоверба. За ова придонесе и ситуацијата низ која минував тогаш бидејки јас не бев таква од мала. Но, во тој период имаше ситуации и случувања кои многу влијаеја на мојата психа и мислам дека тоа беше главна причина за мојата молчаливост и повлеченост. Кога се запишав во средно целосно ја сменив околината, па се сменив и јас. Одбрав школо во кое само со еден соученик се знаев од малечка и со никој друг. Го сменив и градот во кој дотогаш живеев т.е. си се вратив дома. И се тргна кон подобро. Се ослободив од срамот и ја повратив самодовербата. Почнав да се дружам повеќе, да зборувам со соучениците, се вклучував во разговори и кога не бев прашана... Бидејки бев една од малкуте одлични ученици во класот почнав да станувам се поактивна на часовите, да кревам рака, да се вклучувам во дискусии и сл. Тоа дополнително ми ја зголеми самодовербата и се повеќе се ослободував. Градев добри односи и со професорите односно целев кон градење на еден пријателски однос со сите, а не строго формален. И тие ми помогнаа многу. Во овие две години се сменив многу на тоа поле. Мислам дека, можеби не беше клучен фактор, но сепак беше значаен промената на местото на живеење и средината. Дома си е дома, сепак. И најверојатно односот т.е. блискоста која ја постигнав со повеќе луѓе особено со татко ми ми помогна да стнам личност која сега зборува како навиена и секогаш има нешто да каже.:) [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Во здраво тело здрав дух
Здравје и состојба на духот
Молчеливи луѓе
На врв
Bottom
