Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Македонска поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="violetmoon" data-source="post: 366109" data-attributes="member: 2223"><p><span style="font-size: 15px"><strong><em>Петре М. Андреевски - На гробот на Дениција</em></strong></span></p><p></p><p></p><p>Над мене сив облак и сива орлица</p><p>се договараат за нешто,</p><p>а јас мислам дека кај тебе</p><p>ме потскажуваат, Дениција.</p><p>Оти дошто видов кула и пладневна топола</p><p>беа како твојата става, Дениција.</p><p>Дошто сретнав омарнина и жито во движење</p><p>беа како твојата коса, Дениција.</p><p>Дошто открив сончоглед и светла пушкарница</p><p>беа како твоите очи, Дениција.</p><p>Дошто сретнав залез, дошто пресеков лубеница</p><p>беа како твојата уста, Дениција.</p><p>А сите мери житен уем, сите крушки кантарки</p><p>беа како твоите дојки, Дениција</p><p>Дошто ме размина мило и отпетлано крило</p><p>беа како твоите клепки, Дениција.</p><p>Дошто скинав сламка и маслинова гранка</p><p>беа како твоите прсти, Дениција.</p><p>Дошто отворив прозорец и непрочитана книга</p><p>беа како твоите предници, Дениција.</p><p>А сите напуштени мамузи и узенгии</p><p>беа како твоите обетки, Дениција.</p><p>Дошто чув за разлутени ридови и мориња</p><p>беа како твоите колкови, Дениција.</p><p>Дошто видов глуварици и плужни ралици</p><p>беа како твоите стапала, Дениција.</p><p>А видов што видов и ништо не видов</p><p>оти везден се искачувам по душата од мртвите,</p><p>везден слегувам по дождот и маглите</p><p>и секаде задоцнувам да те стигнам тебе.</p><p>Потоа ѕемнам кај што мислам дека ќе поминеш</p><p>и сите градски порти ги оставам отворени</p><p>во секое време за да можеш да се вратиш.</p><p>Ти ме приѕираш и од небото и од земјата,</p><p>а мене никако не ми успева да ти кажам</p><p>дека и мојата смрт започна по твојата</p><p>и дека блажено е да се живее, а поблажено да се умира,</p><p>мислејќи само на тебе, Дениција.</p><p></p><p>[MEDIA=youtube]jB91PQtowq0[/MEDIA]</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="violetmoon, post: 366109, member: 2223"] [SIZE=4][B][I]Петре М. Андреевски - На гробот на Дениција[/I][/B][/SIZE] Над мене сив облак и сива орлица се договараат за нешто, а јас мислам дека кај тебе ме потскажуваат, Дениција. Оти дошто видов кула и пладневна топола беа како твојата става, Дениција. Дошто сретнав омарнина и жито во движење беа како твојата коса, Дениција. Дошто открив сончоглед и светла пушкарница беа како твоите очи, Дениција. Дошто сретнав залез, дошто пресеков лубеница беа како твојата уста, Дениција. А сите мери житен уем, сите крушки кантарки беа како твоите дојки, Дениција Дошто ме размина мило и отпетлано крило беа како твоите клепки, Дениција. Дошто скинав сламка и маслинова гранка беа како твоите прсти, Дениција. Дошто отворив прозорец и непрочитана книга беа како твоите предници, Дениција. А сите напуштени мамузи и узенгии беа како твоите обетки, Дениција. Дошто чув за разлутени ридови и мориња беа како твоите колкови, Дениција. Дошто видов глуварици и плужни ралици беа како твоите стапала, Дениција. А видов што видов и ништо не видов оти везден се искачувам по душата од мртвите, везден слегувам по дождот и маглите и секаде задоцнувам да те стигнам тебе. Потоа ѕемнам кај што мислам дека ќе поминеш и сите градски порти ги оставам отворени во секое време за да можеш да се вратиш. Ти ме приѕираш и од небото и од земјата, а мене никако не ми успева да ти кажам дека и мојата смрт започна по твојата и дека блажено е да се живее, а поблажено да се умира, мислејќи само на тебе, Дениција. [MEDIA=youtube]jB91PQtowq0[/MEDIA] [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Македонска поезија
На врв
Bottom
