Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="violetmoon" data-source="post: 363646" data-attributes="member: 2223">„Дениција“, 1968 -Петре М. Андреевски„Ти беше мојот Исток и мојот Величетврток, ти беше сè што му недостасуваше на светот“.„Ти ме призираш од небото и од земјата, а мене никако не ми успева да ти кажам дека и мојата смрт започнува по твојата и дека блажено е да се живее, а поблажено да се умира мислејќи само на тебе Дениција...“„Молњата што минува низ тебе во мене се одразува и јас живеам затоа што знам дека и ти живееш“.„Ништо не е повидливо и ништо не е поприсутно од твоето отсуство“.„Кога ја љубев Дениција, како да калемев светлина на мракот, како да топев снегови фатени во движење, како да станував единствен сведок за бакнежот меѓу металот и громот“.„Ќе спијам во движење, сенката своја ќе ја прескокам ќе ги затнам сите извори, сè што гори ќе отворам. Ќе направам да не се знае кај е лево и десно, ќе ти наберам ѕвезди, ќе ти влепам шлаканица само да ме сакаш.„Кај ќе стасам ќе разделам топло од студено, на шеќерот ќе му забранам да се споредува со тебе,не ќе оставам растојание што ќе биде меѓу нас, со ова што го велам и слепо и глуво ќе исцеламсамо да ме сакаш“.„По нејзината воздишка го запомнував воздухот за да можам да ја стигнам, незабележан од никого, но таа беше побрза од сите небесни светлини, зашто секаде сама си го осветлуваше патот“.„Ни љубовта и омразата меѓу клучот и катанецот, ни притаената светлина во купениот кибрит;ништо не е повидливо од твојата трага пред мене и зад мене, со мене и во мене.</blockquote>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата