Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Црнобело форум
Хуманитарни акции
Донација на компјутери за сиромашните и оштетените во поплавата 2016
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Falanga" data-source="post: 355690" data-attributes="member: 6739"><p>Капирам што сакаш да кажеш. Еве ќе спомнам од малку поинаков агол.</p><p>Имаш семејство со две интелигентни деца. Преживуваат со една плата или две по 12.000. Родителите црнчат но платите во државава се тие. Имаат само еден излез од бедата а тоа е да ги извадат децата на прав пат за да можат сами да си го заработуваат лебот. Децата ќе пораснат и ќе излезат од дома, па родителиве место да хранат 4 усти ќе хранат 2 и ќе живнат колку-толку кон крајот на животот или ќе помагаат и ќе чуваат внуци.</p><p>На таква фамилија многу ќе и значи ако помогнеш да не се задолжуваат за да купат компјутер, пошто нели, без компјутер не можеш ни CV да напишеш.</p><p></p><p>Такви приказни има многу во државава. Премногу.</p><p>А јас, зошто бе 100 компании од цела Македонија да ми должат услуга? Да им ја простам? Е не им ја простувам бе. Ќе ми дадат компјутери и ми даваат. Ми даваат пошто ми должат услуга. А зошто некаде да им стојат во некој магацин да им рѓосуваат? Кога можат мене до пред врата да ми ги донесат, да потрошам време и енергија да составам компјутери кои некому ќе значат многу?</p><p></p><p>Луѓе, животов е еден. Гледам вие помлади сте уште не сфаќате пошто на таа луда возраст времето ви нема смисла. Ќе видите таму после 35-тата кога ќе почне обрачот да ви се стега: „еј колку сме биле глупи на времето“... Па не сте биле глупи, едноставно не ви дошло времето. Ние сме на овој свет да си направиме меѓусебе животот што е можно поубав да ни биде или да речам, што е можно помалку страдален. Штоќеми мене среќа ако не можам да ја делам со некого? Организацијата на ваква акција од историски размери е најмалку што можам да направам некому да помогнам. Не можам пари да им дадам, не можам домови да им изградам, не можам да ги излекувам болните, не можам да ги утешам повредените. Но можам да соберам 100 компјутери и да ги поделам таму каде треба. Со 50% да успеам, пак е солидно постигнување. Луѓево ми плачат на раце, ми се молат, ми се заблагодаруваат ко бог да сум. Ме прашуваат што треба за возврат... Јас велам треба само да бидете живи и здрави и утре помогнете каде можете, а тие ме гледаат така бело и не им е јасно зошто... Луѓето ги загубиле веќе нормите на општественото и социјалното живеење. Криво ми е што вака некому тече животот во агонија и незнаење. А тече само во една насока. Нема втор пат, нема назад.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Falanga, post: 355690, member: 6739"] Капирам што сакаш да кажеш. Еве ќе спомнам од малку поинаков агол. Имаш семејство со две интелигентни деца. Преживуваат со една плата или две по 12.000. Родителите црнчат но платите во државава се тие. Имаат само еден излез од бедата а тоа е да ги извадат децата на прав пат за да можат сами да си го заработуваат лебот. Децата ќе пораснат и ќе излезат од дома, па родителиве место да хранат 4 усти ќе хранат 2 и ќе живнат колку-толку кон крајот на животот или ќе помагаат и ќе чуваат внуци. На таква фамилија многу ќе и значи ако помогнеш да не се задолжуваат за да купат компјутер, пошто нели, без компјутер не можеш ни CV да напишеш. Такви приказни има многу во државава. Премногу. А јас, зошто бе 100 компании од цела Македонија да ми должат услуга? Да им ја простам? Е не им ја простувам бе. Ќе ми дадат компјутери и ми даваат. Ми даваат пошто ми должат услуга. А зошто некаде да им стојат во некој магацин да им рѓосуваат? Кога можат мене до пред врата да ми ги донесат, да потрошам време и енергија да составам компјутери кои некому ќе значат многу? Луѓе, животов е еден. Гледам вие помлади сте уште не сфаќате пошто на таа луда возраст времето ви нема смисла. Ќе видите таму после 35-тата кога ќе почне обрачот да ви се стега: „еј колку сме биле глупи на времето“... Па не сте биле глупи, едноставно не ви дошло времето. Ние сме на овој свет да си направиме меѓусебе животот што е можно поубав да ни биде или да речам, што е можно помалку страдален. Штоќеми мене среќа ако не можам да ја делам со некого? Организацијата на ваква акција од историски размери е најмалку што можам да направам некому да помогнам. Не можам пари да им дадам, не можам домови да им изградам, не можам да ги излекувам болните, не можам да ги утешам повредените. Но можам да соберам 100 компјутери и да ги поделам таму каде треба. Со 50% да успеам, пак е солидно постигнување. Луѓево ми плачат на раце, ми се молат, ми се заблагодаруваат ко бог да сум. Ме прашуваат што треба за возврат... Јас велам треба само да бидете живи и здрави и утре помогнете каде можете, а тие ме гледаат така бело и не им е јасно зошто... Луѓето ги загубиле веќе нормите на општественото и социјалното живеење. Криво ми е што вака некому тече животот во агонија и незнаење. А тече само во една насока. Нема втор пат, нема назад. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е тревата?
Испрати мислење
Форум
Црнобело форум
Хуманитарни акции
Донација на компјутери за сиромашните и оштетените во поплавата 2016
На врв
Bottom
