Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Mardy Bum" data-source="post: 119643" data-attributes="member: 1011"><p>За среќа постојат џентламени (за моја среќа си имам еден таков <img src="/images/emoji/giggle_animated.png"  class="smilie" loading="lazy" alt=":giggle" title="Giggle    :giggle" data-shortname=":giggle" /> ), за несреќа се’ се помалку на број. Можеби донекаде е точна фразата дека за да ги има нив треба да има и дами, ама поточно е тоа дека со секоја девојка доколку постапуваш како со дама тоа и ќе биде. Не сум сигурна зошто таа огорченост кон жените се зголемува, дали како реакција на нивната, нашата потреба за рамноправост, за подеднакво учество во се, или пак произлегува од поголемата слобода на жената која секако создава и поголем простор за завид меѓу самите жени, пак и начинот на живот во кој се помалку се ценат вистинските вредности... Но значи ли дека успешната, рамноправната жена не е дама и дека на нејзе не и е потребен џентламен? Секако не. Мислам дека мажите се помалку ги сакаат жените, се поретко да слушнеш маж кој жените ги издигнува на ниво на божици, ужива во нејзините мириси, на некој начин се помалку се оние кои, да речам поетично гледаат на женската појава. Секако зависи и од карактерот на мажот, можеби најголемо учество на создавањето на џентламенството е од домашното воспитување, ако тој за сопствената мајка создаде перцепција за суштество кое треба да се почитува и има пример (таткото) како треба да се однесува. Џентламенството на некој начин е култура и уметност на убаво однесување.</p></blockquote><p></p>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата